حدیث دربارهدر حقيقت، كسانى پاسخ مى دهند كه مى شنوند

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:سبحانَكَ خالِقا و مَعبودا! بِحُسنِ بَلائكَ عِندَ خَلقِكَ خَلَقتَ دارا، و جَعَلتَ فيها مأدُبَةً: مَشرَبا و مَطعَما و أزواجا و خَدَما و قُصورا و أنهارا و زُروعا و ثِمارا. ثُمّ أرسَلتَ داعِيا يَدعو إلَيها، فلا الدّاعِيَ أجابُوا، و لا فيما رَغَّبتَ رَغِبوا، و لا إلى ما شَوَّقتَ إلَيهِ اشتاقُوا! أقبَلوا على جِيفَةٍ قدِ افتَضَحوا بأكلِها، و اصطَلَحوا على حُبِّها. ۱
امام على عليه السلام:منزّهى تو، اى كه آفريدگار و معبودى! تو براى آنكه آفريدگانت از آزمايش تو سربلند به درآيند، سرايى [به نام آخرت]آفريدى و در آن خوان گسترده اى از آشاميدنى و خوردنى و همسران و خدمتكاران و كاخ ها و نهرها و كشتزارها و ميوه ها قرار دادى، آن گاه دعوت كننده اى فرستادى كه به سوى اين سراى فرا خواند. اما مردم نه دعوت كننده را اجابت كردند و نه به آنچه آنان را ترغيب كردى رغبت ورزيدند و نه به آنچه تشويقشان كردى، اشتياق نشان دادند! بلكه به لاشه اى روى آوردند كه با خوردن آن رسوا گشتند و در دوست داشتن آن همداستان شدند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 109.

احادیث دیگر این موضوع

۱