حدیث دربارهدوست داشتن مال حلال

میزان الحکمه ج ۱۱، ص ۱۵۲، ح ۱۹۴۲۵

امام علی علیه‌السلام

دوست داشتن مال حلال

عنه عليه السلام:الغِنى في الغُربَةِ وَطَنٌ، و الفَقرُ في الوَطَنِ غُربَةٌ. ۱

امام على عليه السلام:توانگرى، در غربت وطن است و نادارى در وطن غربت.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 56.

کلیدواژه‌ها دارایی دوست داشتن مال حلال

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:مال دوستى، دين را سست و يقين را تباه مى كند.

امام على عليه السلام:در ـ وصف عيسى عليه السلام ـ فرمود: نه همسرى داشت كه مايه درد سر و گرفتارى او باشد و نه فرزندى كه سبب غم و ناراحتى او گردد و نه مال و ثروتى كه او را سرگرم خود سازد [و از خدا و آخرت غافل گرداند].

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند سبحان بنده اى را دوست بدارد، مال و ثروت را منفور او گرداند و آرزوهايش را كوتاه سازد. هرگاه خداوند بدِ بنده اى را بخواهد، مال و ثروت را محبوب او گرداند و آرزوهايش را بگستراند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مردانگى است، بهسازى و رشد دادن مال.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چه نيكوست مال شايسته براى مردِ شايسته.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دشنام دادن به مؤمن گناه است و جنگيدن با او كفر و خوردن گوشتش (غيبت كردن از وى) نافرمانى خدا و حرمت مالش، چون حرمت خون اوست.

امام على عليه السلام:كسى كه مالش را بهبود نبخشد، مالى به دست نياورده است.

امام على عليه السلام:توانگرى، نا آقا را آقا مى كند. دارايى بى پشتيبان را نيرومند مى سازد.