حدیث دربارهمرده اى در ميان زندگان

میزان الحکمه ج ۱۱، ص ۱۳۳، ح ۱۹۳۴۲

امام علی علیه‌السلام

مرده اى در ميان زندگان

عنه عليه السلامـ في ذِكرِ فتنَةِ بني اُميّةَ ـ: كانَ أهلُ ذلكَ الزَّمانِ ذِئابا، و سَلاطينُهُ سِباعا، و أوساطُهُ اُكّالاً، و فُقَراؤهُ أمواتا. ۱

امام على عليه السلامـ در ياد كرد فتنه بنى اميّه ـفرمود: مردم آن روزگار گرگ باشند، و زمام دارانش درنده، و ميانْ مايگانش طعمه، و تهي دستانش [چون]مرده.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 108.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه مُرد و آسوده شد مُرده نيست، بلكه مرده [حقيقى] مرده [ميان] زندگان است.

امام على عليه السلام:نادان، مرده اى است ميان زندگان.

امام على عليه السلام:و ديگرى كه عالمش خوانند، امّا عالم نيست. صورتش صورت انسان است و دلش دل حيوان. نه راه هدايت و رستگارى را مى شناسد تا آن را بپيمايد و نه راه ضلالت را تا از آن دورى گزيند. پس او مرده زندگان است.

امام على عليه السلام:دروغگو و مرده يكسانند؛ زيرا برترى زنده بر مرده به اعتماد بر اوست. پس اگر به سخن او اعتمادى نشود، زنده نيست.

امام على عليه السلامـ در وصف زهّاد ـفرمود: دنيا پرستان را مى بينند كه به مردن پيكرهايشان اهميت مى دهند، امّا آنان به مرگِ دل هاىِ زندگانشان بيشتر اهميت مى دهند.