حدیث دربارهمرده اى در ميان زندگان

میزان الحکمه ج ۱۱، ص ۱۳۳، ح ۱۹۳۴۰

امام علی علیه‌السلام

مرده اى در ميان زندگان

عنه عليه السلام:الكَذّابُ و المَيّتُ سَواءٌ؛ فإنّ فَضيلَةَ الحَيِّ علَى المَيّتِ الثِّقَةُ بهِ، فإذا لَم يُوثَقْ بكَلامِهِ بَطَلَت حَياتُهُ. ۱

امام على عليه السلام:دروغگو و مرده يكسانند؛ زيرا برترى زنده بر مرده به اعتماد بر اوست. پس اگر به سخن او اعتمادى نشود، زنده نيست.

۱.غرر الحكم: 2104.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه مُرد و آسوده شد مُرده نيست، بلكه مرده [حقيقى] مرده [ميان] زندگان است.

امام على عليه السلام:نادان، مرده اى است ميان زندگان.

امام على عليه السلام:و ديگرى كه عالمش خوانند، امّا عالم نيست. صورتش صورت انسان است و دلش دل حيوان. نه راه هدايت و رستگارى را مى شناسد تا آن را بپيمايد و نه راه ضلالت را تا از آن دورى گزيند. پس او مرده زندگان است.

امام على عليه السلامـ در وصف زهّاد ـفرمود: دنيا پرستان را مى بينند كه به مردن پيكرهايشان اهميت مى دهند، امّا آنان به مرگِ دل هاىِ زندگانشان بيشتر اهميت مى دهند.

امام على عليه السلامـ در ياد كرد فتنه بنى اميّه ـفرمود: مردم آن روزگار گرگ باشند، و زمام دارانش درنده، و ميانْ مايگانش طعمه، و تهي دستانش [چون]مرده.