حدیث دربارهمرده اى در ميان زندگان
عنه عليه السلام:و آخَرُ قد تَسمّى عالِما و ليسَ بهِ. فالصُّورَةُ صُورَةُ إنسانٍ، و القَلبُ قَلبُ حَيوانٍ، لا يَعرِفُ بابَ الهُدى فَيتَّبِعَهُ، و لا بابَ العَمى فيَصُدَّ عَنهُ، و ذلكَ مَيّتُ الأحياءِ! ۱
امام على عليه السلام:و ديگرى كه عالمش خوانند، امّا عالم نيست. صورتش صورت انسان است و دلش دل حيوان. نه راه هدايت و رستگارى را مى شناسد تا آن را بپيمايد و نه راه ضلالت را تا از آن دورى گزيند. پس او مرده زندگان است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 87.