حدیث دربارهمعناى آماده شدن براى مرگ
عنه عليه السلامـ لمّا أشرَفَ علَى القُبورِ و هُو يَرجِعُ مِن صِفِّينَ ـ: يا أهلَ الدِّيارِ المُوحِشَةِ، و المَحالِّ المُقفِرَةِ، و القُبورِ المُظلِمَةِ، يا أهلَ التُّربَةِ، يا أهلَ الغُربَةِ، يا أهلَ الوَحدَةِ، يا أهلَ الوَحشَةِ، أنتُم لَنا فَرَطٌ سابِقٌ، و نحنُ لَكُم تَبَعٌ لاحِقٌ. أمّا الدُّورُ فقد سُكِنَت، و أمّا الأزواجُ فقد نُكِحَت، و أمّا الأموالُ فقد قُسِّمَت. هذا خَبَرُ ما عِندَنا، فما خَبَرُ ما عِندَكُم؟ ثُمّ التَفَتَ إلى أصحابِهِ فقالَ: أما لَو اُذِنَ لَهُم في الكلامِ لأخبَروكُم أنّ خَيرَ الزَّادِ التَّقوى. ۱
امام على عليه السلامـ در بازگشت از صفين چون به گورستان رسيد ـفرمود: اى ساكنان خانه هاى تنهايى و جايگاه هاى خشك و خالى و گورهاى ظلمانى! اى خاك نشينان! اى ساكنان ديار غربت! اى تنهايان! اى آنان كه در تنهايى به سر مى بريد! شما پيشروان ماييد و پيش از ما رفتيد و ما دنباله رو شما هستيم و به شما خواهيم پيوست. [بدانيد كه]خانه ها [يتان]مسكن [ديگران] شده و زن ها [يتان] به شوهر رفته اند و اموال و دارايى ها [ى شما]تقسيم گشته است. اين خبرى است كه ما داريم. شما چه خبر داريد؟ حضرت سپس به طرف اصحاب خود برگشت و فرمود: بدانيد كه اگر اجازه سخن گفتن داشتند، بى گمان به شما خبر مى دادند كه: بهترين توشه تقواست.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 130.