حدیث دربارهفرشته مرگ

عنه عليه السلامـ أيضا ـ: إنّ اللّهَ تبارَكَ و تعالى يُدبِّرُ الاُمورَ كيفَ يَشاءُ، و يُوَكِّلُ مِن خَلقهِ مَن يَشاءُ بما يَشاءُ، أمّا ملَكُ المَوتِ فإنّ اللّهَ يُوَكِّلُهُ بخاصَّةِ مَن يَشاءُ مِن خَلقِهِ، و يُوَكِّلُ رُسُلَهُ مِن الملائكةِ خاصّةً بمَن يَشاءُ مِن خَلقِهِ، و الملائكةُ الّذينَ سَمّاهُمُ اللّهُ عَزَّ ذِكرُهُ وكَّلَهُم بخاصّةِ مَن يَشاءُ مِن خَلقِهِ؛ إنّهُ تبارَكَ و تعالى يُدبِّرُ الاُمورَ كيفَ يَشاءُ، و ليسَ كُلُّ العِلمِ يَستَطيعُ صاحِبُ العِلمِ أن يُفَسّرَهُ لكُلِّ النّاسِ؛ لأنّ مِنهُمُ القَويَّ و الضَّعيفَ، و لأنّ مِنهُ ما يُطاقُ حَملُهُ، و مِنهُ ما لا يُطاقُ حَملُهُ إلاّ مَن يُسَهِّلُ اللّهُ لَهُ حَملَهُ و أعانَهُ علَيهِ مِن خاصّةِ أوليائهِ. و إنّما يَكفيكَ أن تَعلَمَ أنّ اللّهَ هُو المُحيي المُمِيتُ، و أنّهُ يَتَوفَّى الأنفُسَ على يَدَي مَن يَشاءُ مِن خَلقِهِ مِن ملائكتِهِ و غيرِهِم. ۱
امام على عليه السلامـ در پاسخ به زنديق ـفرمود: خداى تبارك و تعالى، كارها را هر گونه كه بخواهد تدبير مى كند و از آفريدگان خود، هر كه را بخواهد به هر كارى كه بخواهد مى گمارد. ملك الموت را در خصوص هر يك از آفريدگانش كه بخواهد مى گمارد و فرستادگانِ از فرشتگانش را مخصوص هر كس از آفريدگانش كه بخواهد مى گمارد و فرشتگانى را كه خداوند عزّ و جلّ نامشان را برده است نيز مخصوص هر كه از آفريدگانش كه خود خواهد مى گمارد. خداى تبارك و تعالى، امور را هر گونه كه خواهد تدبير مى كند و دارنده هر علم و دانشى نمى تواند آن را براى همه مردم شرح دهد؛ زيرا بعضى از مردم [در درك مطالب]قوى هستند و برخى ناتوان. همچنين دريافت و تحمّل برخى از علوم آسان است و برخى ديگر را كسى نمى تواند برتابد، مگر اولياى خاصّ خدا، كه خداوند حمل آن را بر آنها آسان مى كند و در راه فهم آن ياريشان مى رساند. و امّا براى تو همين اندازه بس كه بدانى اين خداوند است كه زنده كننده و ميراننده است و جان ها را با دست هر يك از آفريدگان خود كه بخواهد ـ چه فرشتگانش و چه غير آنان ـ مى ستاند.
۱.التوحيد: 268/5.

احادیث دیگر این موضوع

۵
امام على عليه السلامـ در پاسخ به زنديقى كه مدّعى تناقض در [اين آيه هاى]قرآن بود: «اللّه يتوفّى الانفس حين موتها؛ به تمامى باز مى ستاند روح مردم را هنگام مرگشان» و آيه «يتوفّاكم ملك الموت؛ فرشته مرگ شما را مى ستاند» و «توفّته رسلنا؛ فرستادگان ما او را مى ميرانند» و «تتوَفّاهم الملائكة طيّبين؛ فرشتگان جانشان را مى ستانند در حالى كه پاكند» و «الذين تتوّفاهم الملائكة ظالمى انفسهم؛ و كسانى كه فرشتگان جانشان را مى ستانند، ستمگر به خودند» ـفرمود: [شأنِ]خداوند تبارك و تعالى برتر و بزرگتر از آن است كه اين كار [ستاندن جان ها] را خود به عهده گيرد و كار فرستادگان و فرشتگانش كار او به شمار مى آيد؛ چرا كه اينان به فرمان او كار مى كنند. پس، هركه اهل طاعت و فرمانبرى باشد، ستاندن جانش را فرشتگان رحمت به عهده مى گيرند و هر كه اهل معصيت و نافرمانى باشد، قبض روحش را فرشتگان عذاب به گردن مى گيرند. ملك الموت دستيارانى از فرشتگان رحمت و عذاب دارد كه فرمان او را اجرا مى كنند و كار آنها [در واقع] كار او مى باشد و هر چه آنها انجام مى دهند، به ملك الموت نسبت داده مى شود. بنا بر اين، عمل آنها عمل ملك الموت است و عمل ملك الموت عمل خداست؛ زيرا كه خداوند جان ها را به دست هركه خود بخواهد، مى ستاند.