گشادگى دل

امام زين العابدين عليه السلام:موسى عليه السلام به خدا عرض كرد: پروردگارا! كيستند آن كسان تو كه زير سايه عرش تو هستند، در آن روزى كه هيچ سايه اى جز سايه تو نيست؟ خداوند به او وحى فرمود: پاكدلان.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: بار خدايا! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه پرده هاى عصمت اوليا را بر روى آنها كشيدى و دلهايشان را به پاكى و صفا ويژه گردانيدى و در سر منزل برگزيدگان، آن دلها را به زيور فهم و آزرم آراستى و همّتهايشان را در ملكوت آسمانهايت پرده پرده سير دادى، تا بر تو در آيند.

مجمع البيان:روايت شده است هنگامى كه آيه «پس كسى را كه خدا بخواهد هدايتش كند.» نازل شد، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سؤال شد: شرح صدر چيست؟ حضرت فرمود: نورى است، كه خدا در دل مؤمن مى افكند و بدان سبب سينه اش فراخ مى گردد و گشاده مى شود. عرض كردند: آيا براى شناخت آن نشانه اى وجود دارد؟ فرمود، آرى، روى آوردن به سراى جاودانى و دورى گزيدن از سراى پوچى و فريب و آماده شدن براى مرگ، پيش از فرا رسيدن آن.

مكارم الأخلاقـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رسيدم حضرت فرمود: اى پسر مسعود! هر كس كه خداوند سينه اش را براى اسلام بگشايد، او داراى نورى از پروردگار خويش شود؛ زيرا نور هر گاه در دل بيفتد، دل گشاده و فراخ گردد. عرض شد: اى رسول خدا! آيا براى اين امر نشانه اى هست؟ فرمود: آرى، دورى كردن از سراى پوچى و فريب و روى آوردن به سراى جاودانى و آماده شدن براى مرگ پيش از فرود آمدن نيستى [و فوت وقت]؛ پس، هر كه از دنيا دل بَركند، آرزويش در دنيا كوتاه شود و دنيا را به اهلش وا گذارد.