حدیث دربارهآنچه فساد و تباهى را از بين مى برد

میزان الحکمه ج ۹، ص ۱۳۸، ح ۱۶۰۲۰

امام علی علیه‌السلام

آنچه فساد و تباهى را از بين مى برد

عنه عليه السلام:إنَّ تَقوَى اللّهِ دَواءُ داءِ قُلوبِكُم. و صَلاحُ فَسادِ صُدورِكُم، و طَهورُ دَنَسِ أنفسِكُم. ۱

امام على عليه السلام:همانا تقواى الهى داروى درد دل شماست. و مايه اصلاح تباهى سينه هايتان و پاك شدن آلودگى جانهايتان.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 198.

کلیدواژه‌ها فساد آنچه فساد و تباهی را از بین می برد

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام صادق عليه السلام:امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام به مردم كوفه مى فرمود: اى كوفيان! آيا فكر مى كنيد كه من نمى دانم چه چيز شما را اصلاح مى كند؟ البته مى دانم؛ امّا خوش ندارم كه با تباه كردن خودم شما را اصلاح گردانم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر نبود وجود بندگانى كه براى خدا ركوع مى كنند و كودكان شيرخوارْ و حيوانات چرنده، بي گمان عذاب سختى بر سر آنان مى ريخت.

امام على عليه السلامـ درباره آيه «اگر خدا برخى مردم را به وسيله برخى ديگر دفع نمى كرد، قطعاً زمين تباه مى گرديد» ـفرمود: معنايش اين است كه خداوند به بركتِ وجودِ نيكوكار، هلاكت را از بدكار دفع مى كند.

امام على عليه السلام:اگر مردم آن گاه كه خشم و بلاها بر آنان فرود مى آيد و نعمتها از ميانشان مى رود، با نيّتهاى راست و درست و دلهاى مشتاق به پروردگارشان پناه برند، بي گمان هر گريخته و از دست رفته اى را به آنان بازگرداند و هر فسادى را براى آنان اصلاح كند.

امام صادق عليه السلام:خداوند به بركت وجود شيعيان نمازگزار ما، عذاب را از شيعيانى كه نماز نمى خوانند دفع مى كند. اگر همه آنها نماز را ترك مى كردند، قطعاً هلاك مى شدند، و خداوند به بركت وجود شيعيان زكات پرداز ما [عذاب را] از شيعيانى كه زكات نمى دهند دور مى گرداند. و اين است معناى سخن خداوند عزّ و جلّ كه: «اگر خداوند برخى از مردم را به وسيله برخى ديگر دفع نمى كرد، قطعاً زمين تباه مى گرديد».