حدیث دربارهمُفسدان در قرآن

میزان الحکمه ج ۹، ص ۱۳۳، ح ۱۶۰۰۶

امام علی علیه‌السلام

مُفسدان در قرآن

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مِن الفَسادِ (المَفسَدَةِ) إضاعَةُ الزادِ، و مَفسَدَةُ المَعادِ. ۱

امام على عليه السلام:ضايع ساختن ره توشه و تباه كردن معاد، از جمله موارد فساد (اسرافكارى) است.

۱.نهج البلاغة: الكتاب 31.

کلیدواژه‌ها فساد مفسدان در قرآن

احادیث دیگر این موضوع

۷

الخصال:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: دو گروه از امّت من هستند كه اگر آنها درست شوند امّتم درست شود و اگر آنها فاسد گردند امّتم فاسد گردد. عرض شد: اى رسول خدا! آن دو گروه كدامند؟ فرمود: فقيهان و زمام داران.

امام على عليه السلام:هرگاه فرومايگان زمامدار شوند، گران مايگان نابود گردند.

امام على عليه السلام:هرگاه مردمان فرومايه استيلا يابند، به بزرگواران زورگويى و ستم مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيشترين چيزى كه بعد از رفتنم براى شما از آن بيم دارم، وجود منافق زبان باز است.

امام رضا عليه السلام:از جمله فساد (اسراف) است شكستن درهم و دينار [سالم براى مصرفى ديگر] و دور انداختن هسته ميوه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه كسى كه اخلاق و دينش را مى پسنديد به خواستگارى نزد شما آمد، به او زن بدهيد كه «اگر چنين نكنيد در روى زمين فتنه و فساد بزرگى پديد آيد».

امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از ازدواج ـفرمود: هرگاه كسى از دختر شما خواستگارى كرد و ديندارى و امانتدارى او را پسنديديد، به او همسر دهيد كه «اگر چنين نكنيد فتنه و فساد بزرگى در روى زمين پديد آيد».