حدیث دربارهكسانى كه از فتنه ها به سلامت مى رهند
الغارات:خطبَ عليّ عليه السلام بالنَّهرَوانِ فقالَ: أيّها الناسُ، أمّا بعدُ أنا فَقَأتُ عَينَ الفِتنَةِ و لم يَكُن أحَدٌ لِيَجتَرئَ علَيها غَيري.
فقامَ إليهِ رجُلٌ آخَرُ فقالَ: يا أميرَ المؤمنينَ، حَدِّثْنا عنِ الفِتَنِ. قالَ: إنَّ الفِتَنَ إذا أقبَلَت شَبَّهَت، و إذا أدبَرَت نَبَّهَت، يُشَبِّهنَ مُقبِلاتٍ و يُعرَفنَ مُدبِراتٍ، إنَّ الفِتَنَ تَحومُ كالرِّياحِ يُصِبنَ بَلَدا و يُخطِئنَ اُخرى، ألا إنّ أخوَفَ الفِتَنِ عِندي علَيكُم فِتنَةُ بَني اُميَّةَ. ۱
الغارات:امام على عليه السلام در خطبه اى كه در نهروان ايراد كرد فرمود: اى مردم! پس از حمد و ثناى الهى، اين من بودم كه چشم فتنه را در آوردم و جز من كسى جرأت اين كار را نداشت.
مردى ديگر برخاست و عرض كرد: اى امير مؤمنان! از فتنه ها برايمان بگو. حضرت فرمود: همانا فتنه ها هرگاه روى آورند، شبهه انگيزند و چون از ميان بروند، آگاه و هشيار كنند. وقتى مى آيند، حق و باطل را مشتبه مى سازند و وقتى مى روند، شناخته مى شوند. فتنه ها همچون گردبادها حركت مى كنند و [در سر راه خود] به شهرى برمى خورند و از شهرى نمى گذرند. بدانيد كه، به نظر من، وحشتناكترين فتنه اى كه بر شما مى گذرد، فتنه بنى اميّه است.
۱.الغارات: 1/6 و ص9 و ص10، و راجع نهج البلاغة: الخطبة 93.