گوينده و بندِ سخن
4 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الكلامُ في وَثاقِكَ ما لم تَتَكلَّمْ بهِ، فإذا تَكَلَّمتَ بهِ صِرتَ في وَثاقِهِ، فَاخزُنْ لِسانَكَ كما تَخزُنُ ذَهَبَكَ و وَرِقَكَ، فَرُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَت نِعمَةً و جَلَبَت نِقمَةً. ۱
امام على عليه السلام:تا سخن را به زبان نياورده اى، سخن در بند توست. همين كه آن را به زبان آوردى، تو در بند سخن در مى آيى. پس همان گونه كه زر و سيم خود را در گنجينه مى نهى، زبانت را نيز در گنجخانه دهان نگه دار؛ كه بسا سخنى نعمتى را از كف برده و خشم و كيفرى [الهى] را آورده است.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 381.
عنه عليه السلام:إذا تَكَلَّمتَ بالكَلِمَةِ مَلَكَتكَ، و إذا أمسَكتَها مَلَكتَها. ۱
امام على عليه السلام:هر گاه سخنى گفتى، آن سخن مالك توست و هر گاه آن را، نگه داشتى در اختيار توست.
۱.غرر الحكم: 4084.
عنه عليه السلام:احفَظْ لسانَكَ؛ فإنّ الكَلِمَةَ أسيرَةٌ في وَثاقِ الرجُلِ، فإن أطلَقَها صارَ أسيرا في وَثاقِها. ۱
امام على عليه السلام:زبانت را نگه دار؛ زيرا سخن، در بندِ آدمى اسير است. پس چون آن را رها كند، او اسيرِ بند آن مى شود.
۱.بحار الأنوار: 71/293/63.
عنه عليه السلام:في الصَّمتِ السَّلامَةُ مِن النَّدامَةِ، و تَلافيكَ ما فَرَطَ مِن صَمتِكَ أيسَرُ مِن إدراكِ فائدةِ ما فاتَ مِن مَنطِقِكَ، و حِفظُ ما في الوِعاءِ بِشَدِّ الوِكاءِ. ۱
امام على عليه السلام:خاموشى، مايه مصون ماندن از پشيمانى است و تلافى آنچه بر اثر خاموشى ات از دست رفته، آسانتر از جبران فايده اى است كه بر اثر سخن گفتنت از كف رفته باشد و نگه داشتن آنچه در ظرف است با بستن بندِ آن است.
۱.بحار الأنوار: 77/215/1.