حدیث دربارهمجسّمه و نقّاشى

صحيح مسلم عن عائشة:كانَ لَنا سِترٌ فيهِ تِمثالُ طائرٍ، و كانَ الدّاخِلُ إذا دَخَلَ استَقبَلَهُ، فقالَ لي رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله: حَوِّلي هذا؛ فإنّي كُلَّما دَخَلتُ فرَأيتُهُ ذَكَرتُ الدُّنيا. ۱

صحيح مسلمـ به نقل از عايشه ـ: پرده اى داشتيم كه در آن عكس پرنده اى بود و هرگاه كسى وارد [اتاق]مى شد، اول با آن رو به رو مى شد. رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود: اين پرده را عوض كن؛ زيرا هرگاه وارد مى شوم و آن را مى بينم به ياد دنيا مى افتم.

۱.صحيح مسلم: 3/1666/88.

کلیدواژه‌ها مجسمه و نقاشی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل نزد من آمد و گفت: اى محمّد! پروردگارت از مجسّمه ها نهى مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ به على عليه السلام هنگامى او را به مدينه فرستاد ـفرمود: هر تصويرى را كه ديدى از بين بِبَر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سخت ترين عذاب را در روز قيامت، صورتگران دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه در دنيا تصويرى نقّاشى كند، روز قيامت مكلّف مى شود كه در آن جان بدمد و نمى تواند بدمد.

صحيح مسلمـ به نقل از عايشه ـ: من پرده نقش و نگار دارى آويخته بودم كه پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد. حضرت آن را به كنارى انداخت و من از آن دو بالش درست كردم.

صحيح مسلمـ به نقل از مسلم بن صُبيح ـ: با مسروق در اتاقى بوديم كه در آن تمثال هاى مريم بود. مسروق گفت: اين تمثال هاى كسرا است. گفتم: نه، تمثالهاى مريم است. مسروق گفت: از عبد اللّه بن مسعود شنيدم كه مى گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: سخت ترين عذاب را در روز قيامت صورتگران دارند.

صحيح مسلم:مردى نزد ابن عباس آمد و گفت: من مردى صورتگرم كه اين صورت ها را پديد مى آورم. در باب آنها به من فتوا ده. ابن عباس به او گفت: به من نزديك شو. او نزديكش شد. ابن عباس گفت: نزديكتر آى. او نزديكتر رفت تا جايى كه دستش را روى سر او گذاشت و گفت: آنچه را از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده ام به تو خبر مى دهم. شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: هر صورتگرى در آتش است و به هر تصويرى كه كشيده جانى داده مى شود و آن تصوير او را در دوزخ شكنجه مى دهد. ابن عباس گفت: اگر ناچار به انجام اين كار هستى، درخت و موجودات بى جان را نقّاشى كن.

امام على عليه السلامـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: و بر دَرِ اتاقش پرده اى با نقش و نگار آويزان بود. پس به يكى از همسران خود فرمود: اى زن! اين پرده را از جلو چشم من دور كن؛ زيرا وقتى چشمم به آن مى افتد به ياد دنيا و زيورهاى آن مى افتم. آرى، رسول خدا قلباً از دنيا روى گرداند و ياد آن را در وجود خود ميراند و دوست مى داشت كه زيور دنيا را از پيش چشم خود دور كند.