حدیث دربارهفقر در دنيا و آخرت

دنیا و آخرت ج ۱، ص ۴۴۵، ح ۷۱۶

امام علی علیه‌السلام

فقر در دنيا و آخرت

الإمام عليّ عليه السلام:مَن أسرَفَ في طَلَبِ الدُّنيا ماتَ فَقيرا. ۱

امام على عليه السلام:هر كه در طلب دنيا زياده روى كند، فقير از دنيا مى رود.

۱.غرر الحكم: ح 8608، عيون الحكم والمواعظ: ص 460 ح 8339.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده زیان های دنیادوستی فقر در دنیا و آخرت

احادیث دیگر این موضوع

۵

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در شب و روز، بزرگ ترين دغدغه اش دنيا باشد، خداوند متعال فقر را پيش چشمان او مى نهد [تا همواره احساس فقر كند] و امورش را پريشان مى سازد، و از دنيا جز به آنچه برايش قسمت شده، نمى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دغدغه اش دنيا باشد، خداوند فقر را پيش چشمان او مى نهد، و آرامش [خاطر] او را پريشان مى سازد، و از دنيا جز آنچه برايش مقدّر شده، به او نمى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در حالى صبح كند كه بزرگ ترين دغدغه اش دنيا باشد، نزد خداوند منزلتى ندارد و خداوند، چهار چيز را پيوسته در دلش قرار مى دهد: اندوهى كه هرگز از او جدا نمى شود، گرفتارى اى كه هرگز از آن خلاصى نمى يابد، فقرى كه هرگز به توانگرى نمى انجامد، و آرزويى كه هرگز به پايان نمى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس تمام وقت خود را صرف دنيا كند، من سه چيز را برايش ضمانت مى كنم: فقرى كه آن را توانگرى نيست، گرفتارى اى كه از آن خلاصى نيست، و غم و اندوهى كه تمام شدنى نيست.

امام على عليه السلام:بى رغبتان به دنيا، پادشاهان دنيا و آخرت اند. و هر كه به دنيا رغبت نشان دهد و به آن دل ببندد، در دنيا و آخرت، فقير است. و هر كه نسبت به دنيا زهد ورزد، مالك آن مى شود، و هر كه به دنيا دل ببندد، دنيا مالك او مى شود.