حدیث دربارهفقر در دنيا و آخرت
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أصبَحَ وَالدُّنيا أكبَرُ هَمِّهِ فَلَيسَ مِنَ اللّهِ في شَيءٍ، وألزَمَ قَلبَهُ أربَعَ خِصالٍ: هَمّا لا يَنقَطِعُ عَنهُ أبَدا، وشُغُلاً لا يَنفَرِجُ مِنهُ أبَدا، وفَقرا لا يَبلُغُ غِناهُ أبَدا، وأمَلاً لا يَبلُغُ مُنتَهاهُ أبَدا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در حالى صبح كند كه بزرگ ترين دغدغه اش دنيا باشد، نزد خداوند منزلتى ندارد و خداوند، چهار چيز را پيوسته در دلش قرار مى دهد: اندوهى كه هرگز از او جدا نمى شود، گرفتارى اى كه هرگز از آن خلاصى نمى يابد، فقرى كه هرگز به توانگرى نمى انجامد، و آرزويى كه هرگز به پايان نمى رسد.
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 130، المحجّة البيضاء: ج 5 ص 355؛ الفردوس: ج 3 ص 580 ح 5818 عن ابن عمر، تنبيه الغافلين: ص 245 ح 320 كلاهما نحوه، كنز العمّال: ج 3 ص 226 ح 6272 وراجع أعلام الدين: ص 345 وبحار الأنوار: ج 77 ص 188 ح 10.