حدیث دربارهثروت دنيا ، فقر آخرت است

عنه صلى الله عليه و آله:لا يَشغَلَنَّكَ طَلَبُ دُنياكَ عَن طَلَبِ دينِكَ؛ فَإِنَّ طالِبَ الدُّنيا رُبَّما أدرَكَ فَهَلَكَ بِما أدرَكَ، ورُبَّما فاتَهُ فَهَلَكَ بِما فاتَهُ. الأَكثَرونَ فِي الدُّنيا هُمُ الأَقَلّونَ فِي الآخِرَةِ إلاّ مَن قالَ: هكَذا، وهكَذا ـ وحَثا بِيَدِهِ ـ. وما اُعطِيَ أحَدٌ مِنَ الدُّنيا شَيئا إلاّ كانَ أنقَصَ مِن حَقِّهِ فِي الآخِرَةِ، حَتّى سُلَيمانُ بنُ داودَ عليه السلام فَإِنَّهُ آخِرُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ مِنَ الأَنبِياء؛ لِما اُعطِيَ مِنَ الدُّنيا، ورَأسُ كُلِّ خَطيئَةٍ حُبُّ الدُّنيا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«زنهار، كه طلب دنيايت، تو را از طلب دينت باز مدارد؛ چرا كه طالب دنيا، گاه [به مطلوبش [مى رسد و با همانچه بدان رسيده است، نابود مى شود، و گاه نمى رسد و همانچه بدان نرسيده است، مايه هلاكت او مى گردد! آنان كه در دنيا داراترند، در آخرت نادارترند، مگر كسى كه چنين و چنان كند» و با دستش پراكند. ۲ «به هيچ كس چيزى از دنيا داده نشد، مگر آن كه از حقّ او در آخرت كاست، حتّى سليمان بن داوود عليه السلام. او به خاطر دنيايى كه به وى داده شد، آخرين پيامبرى است كه وارد بهشت مى شود. ريشه (/سرآمدِ) هر خطايى، دنيادوستى است».
۱.تاريخ اليعقوبي: ج 2 ص 96.
۲.بدين معنا كه از چپ و راست و اين سو و آن سو، بخشش كند و در راه خدا انفاق نمايد.

احادیث دیگر این موضوع

۵