حدیث دربارهدنيا خوش و شيرين است

الإمام الباقر عليه السلام:إنَّ أميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام لَمَّا انقَضَتِ القِصَّةُ فيما بَينَهُ وبَينَ طَلحَة وَالزُّبَير وعائِشَة بِالبَصرَة، صَعِدَ المِنبَرَ فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ وصَلّى عَلى رَسولِ اللّه صلى الله عليه و آله، ثُمَّ قالَ: يا أيُّهَا النّاسُ، إنَّ الدُّنيا حُلوَةٌ خَضِرَةٌ، تَفتِنُ النّاسَ بِالشَّهَواتِ وتُزَيِّنُ لَهُم بِعاجِلِها. ۱

امام باقر عليه السلام:امير مؤمنان عليه السلام پس از آن كه ماجراى ميان او و ميان طلحه و زبير و عايشه در بصره [در جنگ جمل] خاتمه يافت، بر منبر رفت و حمد و ثناى الهى گفت و بر پيامبر خدا درود فرستاد. آن گاه فرمود: «اى مردم! دنيا شيرين و خوش است. مردم را با خواست ها [ى دنيوى [مى فريبد، و ظاهر خويش را براى آنان مى آرايد.

۱.الكافي: ج 8 ص 256 ح 368 عن سلام بن المستنير، بحار الأنوار: ج 32 ص 233 ح 186.

کلیدواژه‌ها دنیا بر حذر داشتن از دنیا بر حذر داشتن از فریفته شدن به دنیا دنیا خوش و شیرین است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از دنيا بر حذر باشيد؛ چرا كه دنيا خوش و شيرين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به جرير ـ:«اى جرير! اسلام بياور تا به سلامت مانى، اسلام بياور تا به سلامت مانى» اين را سه بار فرمود. «. اى جرير! تو را از دنيا و شيرينى شير خوردن از آن (دستيابى به دنيا) و تلخى گرفته شدن از شير آن، بر حذر مى دارم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هان! دنيا شيرين و خوش است. پس، اى بسا كسى كه از مال خدا و پيامبر او خود را غرق دنيا مى كند، امّا در روز قيامت، او را جز آتش نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا شيرين و خوش است. پس، هر كه به چيزى از دنيا از راه حلال دست يابد، خداوند در آن به او بركت مى دهد، و اى بسا تصرف كننده در مال خدا و مال پيامبر او كه در روز قيامت برايش آتش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا شيرين و خوش است. خداوند، شما را در آن جانشين قرار داده است تا ببيند كه چگونه عمل مى كنيد. پس، از دنيا [زدگى] و زن [بارگى [پروا كنيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا شيرين و خوش است. پس، هر كه در آن تقوا پيشه كند و كار شايسته انجام دهد [، رستگار مى گردد]، وگرنه همانند كسى خواهد بود كه مى خورد و سير نمى شود. پس، دورى مردم [از دنيا و سير شدن از آن،] چون دورى دو ستاره اى است كه يكى از شرق طلوع مى كند و [در همان زمان، [ديگرى غروب مى كند. مراد پيامبر صلى الله عليه و آله از «دورى دو ستاره.» ـ البتّه خدا داناتر است ـ ستاره هايى هستند كه [در بيست و هشت شب هر ماه،] منزلگاه هاى ماه اند و «انواء» نام گرفته اند، همان گونه كه خداوند فرموده است: «براى ماه، منزلگاه هايى مقدّر كرديم» (يس: آيه 39). هر يكى از آن دو ستاره، صبحگاهان غروب نمى كند، مگر اين كه ستاره ديگر در مشرق طلوع كند. اين دو، نه به همديگر مى رسند و نه به يكديگر نزديك مى شوند. چنين است اختلاف احوال اهل دنيا در برخوردارى و درآمدهايشان، كه به هم نزديك نمى شوند؛ اختلاف ميان زير سلطه و مسلّط، برخوردار و محروم، در آسايش و گرفتار، و مانند اينها.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من از آزمايش در رفاه، براى شما بيشتر مى ترسم تا آزمايش در سختى. شما به آزمايش در سختى آزموده شديد و صبر كرديد؛ امّا دنيا خوش و شيرين است.

صحيح البخارى ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ:پيامبر خدا بر منبر ايستاد و فرمود: «ترس من براى شما بعد از رفتنم، باز شدنِ درِ بركت هاى زمين به روى شماست». سپس از ناز و نعمت هاى دنيا ياد كرد و يكى پس از ديگرى، آنها را برشمرد. مردى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! آيا خير (مال و ثروت دنيا)، شر مى آورد؟ پيامبر صلى الله عليه و آله جوابش را نداد. گفتيم: «به او وحى مى شود» و مردم، چنان آرام گرفتند كه گويى پرنده روى سر آنان نشسته است (كوچك ترين تكانى نمى خوردند). پيامبر صلى الله عليه و آله سپس صورتش را كه خيس عرق شده بود، با دست، پاك كرد و سه بار فرمود: «كجاست آن پرسنده؟ آيا آن، خير است؟! خير، جز خير نمى آورد. علف هايى كه در بهار مى رويند، [خورنده خويش را] مى كُشند يا تا آستانه كُشته شدن مى برند، مگر آن حيوانى را كه خاشاك بخورد. چنين حيوانى مى خورد تا آن كه معده اش پر مى شود و سپس در آفتاب، دراز مى كشد و بعد، ريقى مى زند و ادرارى مى كند و دوباره مى چرد. اين مال و ثروت [دنيا [دل پذير و شيرين است و براى مسلمانى كه به اندازه حقّ خود از آن برگيرد و آن را در راه خدا و براى يتيمان و مستمندان خرج كند، نيكو رفيقى است؛ امّا كسى كه بيش از حقّش از آن برگيرد، همانند خورنده اى سيرى ناپذير است، و آن مال [كه به ناحق برداشته شده،] در روز قيامت، عليه او گواهى مى دهد».