حدیث دربارهتلخ تر از حنظلى كه بيمارى در دهان مى چرخاند

امام على عليه السلام ـ در نكوهش دنيا و يادكرد مردى كه براى ايشان مقدارى شيرينى آورد ـ:هر آينه دنياى شما در نزد من، از برگى كه يك ملخ در دهانش مى جود، بى ارزش تر، و از استخوان خوكى كه يك جذامى به دور مى افكند، كثيف تر، و از حنظلى كه يك بيمار در دهان مى چرخاند و با نفرتْ آن را تُف مى كند، به مذاق جانم تلخ تر است. پس چگونه بسته هايى را كه محكم بسته اى، و شيرينى اى را كه گويا با آب دهان مار و يا استفراغ آن درست شده است، بپذيرم؟! بار خدايا! من از دنيا رميده ام، آن سان كه كره اسب از داغ كردنش مى رمد. من ستاره سُها را به او نشان مى دهم و او ماه را به من نشان مى دهد. ۱۰ من كه از برداشتن پَرِ كُركى افتاده از يك ماده اشتر جوان خوددارى مى كنم، [چگونه [شُترى را كه در آغلش بسته است، ببلعم؟! آيا عقرب هاى زهرآگين را از سوراخشان بگيرم، يا مارهاى سمّى كشنده را در خوابگاه خويش ببندم؟! ۱۱ رهايم كنيد تا از دنياى شما به نمك و چند گرده نانم بسنده كنم، كه با پروا كردن از خداوند، اميد رهايى خويش دارم. على را با نعمتى كه فنا مى پذيرد و لذّتى كه از معاصى بر مى خيزد، چه كار؟ من و شيعيانم با چشمانى زردى گرفته و شكم هايى گود افتاده، پروردگارمان را ملاقات خواهيم كرد: «و تا خدا كسانى را كه ايمان آورده اند، خالص گرداند و كافران را نابود سازد» .