بى ارزش تر از مازوى تلخ

امام على عليه السلام ـ در نامه اش به عثمان بن حنيف، كارگزار ايشان در بصره ـ:هان! هر پيروى را پيشوايى است كه به او اقتدا مى كند و از نور دانشش روشنايى مى گيرد. هان! پيشواى شما از دنياى خود به دو جامه كهنه، و از خوراكش به دو قرص نان، بسنده كرده است. البتّه شما توانايى اين كار را نداريد؛ امّا با [در پيش گرفتن [پارسايى و سختكوشى [در كار و عبادت] و پاك دامنى و راستى، مرا يارى رسانيد. به خدا سوگند كه از دنياى شما زر و سيمى نيندوختم، و از غنايم آن، مالى فراوان پس انداز ننمودم، و بر دو جامه كهنه ام جامه اى نيفزودم، و از زمين آن، يك وجب به دست نياوردم، و از خوراك آن جز به اندازه خوراك ماده الاغى ريش پشت برنگرفتم. دنيا در چشم من، ناقابل تر و بى ارزش تر از يك دانه مازوى ۹ تلخ است.