حدیث دربارهدانش ، بدون آموختن
حِليَة الأَولياء عن الحسن:خَرَجَ النَّبِي صلى الله عليه و آله عَلى أصحابِهِ ذاتَ يَومٍ فَقالَ: هَل مِنكُم مَن يُريدُ أن يُؤتِيَهُ اللّهُ عِلما بِغَيرِ تَعَلُّمٍ، وهُدىً بِغَيرِ هِدايَةٍ؟ هَل مِنكُم مَن يُريدُ أن يُذهِبَ اللّهُ عَنهُ العَمى ويَجعَلَهُ بَصيرا؟ ألا إنَّهُ مَن رَغِبَ فِي الدُّنيا وأطالَ أمَلَهُ فيها أعمَى اللّهُ قَلبَهُ عَلى قَدرِ ذلِكَ، ومَن زَهِدَ فِي الدُّنيا وقَصَّرَ أمَلَهُ فيها أعطاهُ اللّهُ عِلما بِغَيرِ تَعَلُّمٍ، وهُدىً بِغَيرِ هِدايَةٍ. ۱
حلية الأولياء ـ به نقل از حسن ـ:روزى، پيامبر صلى الله عليه و آله به نزد اصحابش آمد و فرمود: «آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند، او را بى آموختن، دانش عطا كند و بى هدايتگرى، هدايت كند؟ آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند، كوردلى را از او ببرد و بينايش گرداند؟ بدانيد كه هر كس به دنيا راغب شود و آرزويش را در دنيا دور و دراز كند، خداوند به همان اندازه، دلش را كور مى گرداند، و هر كس در دنيا زهد بورزد و آرزويش را در دنيا كوتاه كند، خداوند او را بى آموختن، دانش عطا مى كند و بدون هدايتگرى، هدايت مى كند.
۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 312 وج 8 ص 135، شُعب الإيمان: ج 7 ص 360 ح 10582 نحوه، كنز العمّال: ج 3 ص 209 ح 6195؛ تيسير المطالب: ص 365، تنبيه الخواطر: ج 1 ص 131 عن أنس نحوه.