حدیث دربارهمعناى سوداگرى آخرت

عنه صلى الله عليه و آله:لَيسَ شَيءٌ أطيَبَ عِندَ اللّهِ مِن ريحِ فَمِ صائِمٍ تَرَكَ الطَّعامَ وَالشَّرابَ لِلّهِ رَبِّ العالَمينَ، وآثَرَ اللّهَ عَلى ما سِواهُ، وَابتاعَ آخِرَتَهُ بِدُنياهُ، فَإِنِ استَطَعتَ أن يَأتِيَكَ المَوتُ وأنتَ جائِعٌ، وكَبِدُكَ ظَمآنُ فَافعَل؛ فَإِنَّكَ تَنالُ بِذلِكَ أشرَفَ المَنازِلِ، وتَحُلُّ مَعَ الأَبرارِ وَالشُّهَداءِ وَالصّالِحينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد خداوند، چيزى خوش تر از بوى دهان روزه دارى نيست كه به خاطر خداى پروردگار جهانيان، از خوردن و آشاميدن، خوددارى ورزيده و خدا را بر ماسِواى او برگزيده و آخرتش را به دنيايش خريده است. پس، اگر مى توانى كارى كنى كه وقتى مرگْ تو را در مى رسد، گرسنه باشى و جگرت تشنه باشد، چنين كن؛ زيرا كه با اين كار، به عالى ترين منازل مى رسى و با نيكان و شهيدان و شايستگان، همنشين مى شوى.
۱.التحصين لابن فهد: ص 20 ح 39 عن سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل، مستدرك الوسائل: ج 7 ص 499 ح 8741.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام رضا عليه السلام ـ در تفسير آيه شريف: «و سوگند به شب، آن گاه كه فرو پوشد.» ـ: مردى در باغ يكى از انصار، درخت خرمايى داشت و اين امر موجب آسيب رسانى [و مزاحمتِ [وى براى مرد انصارى شده بود. مرد انصارى، از اين موضوع به پيامبر خدا شكايت كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله او را فرا خواند و فرمود: «درخت خرمايَت را به درخت خرمايى در بهشت به من بفروش!»، و [لى] مرد نپذيرفت. اين خبر به گوش مردى ديگر از انصار (معروف به ابو الدَّحداح) رسيد. پس، نزد صاحب نخل آمد و گفت: درخت خرمايت را به باغ خرمايم مى خرم. او بدين صورت، باغش را فروخت و سپس نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! نخل فلانى را به [بهاى] باغم خريدم. پيامبر خدا به او فرمود: «به جاى آن، يك نخل در بهشت از آنِ توست». پس، خداوند متعال، اين آيه را بر پيامبرش صلى الله عليه و آله نازل فرمود: «و سوگند به آن كه نر و ماده را آفريد، همانا تلاش شما پراكنده است. امّا آن كه عطا كرد.» يعنى درخت خرما را «. و پروا داشت و پاداش نيكوتر را تصديق كرد.» يعنى وعده پيامبر خدا را «. به زودى راه آسانى را پيش پاى او خواهيم گذاشت» .