حدیث دربارهتشويق به سوداى آخرت

دنیا و آخرت ج ۲، ص ۳۶۹، ح ۱۴۵۰

امام علی علیه‌السلام

تشويق به سوداى آخرت

عنه عليه السلام ـ في يَومِ صِفّينَ ـ:ألا رَجُلٌ يَشري نَفسَهُ لِلّهِ ويَبيعُ دُنياهُ بِآخِرَتِهِ؟ ۱

امام على عليه السلام ـ در روز صفّين ـ:آيا مردى نيست كه جان خويش را به خدا بفروشد و آخرتش را به دنيايش بخرد؟

۱.وقعة صفّين: ص 308 عن عمر بن سعد، الغارات: ج 2 ص 479، بحار الأنوار: ج 32 ص 483 ح 419؛ شرح نهج البلاغة: ج 5 ص 243.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی سودای آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در اندرز به ابن مسعود ـ:اى پسر مسعود! سوگند به آن كه مرا به حق به پيامبرى برگزيد، كسى كه دنيا را وا نهد و به سوداى آخرت روى آورد، خداوند متعال از پس سوداگرى اش، براى او تجارت مى كند و سوداگرى اش را سودآور مى گرداند. خداى متعال مى فرمايد: «مردانى كه نه تجارتى و نه داد و ستدى، آنان را از ياد خدا و بر پا داشتن نماز و دادن زكات، غافل نمى سازد و از روزى كه در آن، دل ها و ديده ها دگرگون مى شود، مى هراسند» .

المعجم الكبير ـ به نقل از معاذ بن جبل ـ:از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «هان، اى مردم! تقواى الهى را تجارت بگيريد تا بى هيچ كالا و تجارتى، به شما روزى برسد». ايشان سپس اين آيه را خواند: « «و هر كس از خدا پروا كند، خدا براى او برون شُدى قرار مى دهد و از جايى كه گمان نمى برد، روزى اش مى دهد» ».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال مى فرمايد: «به عزّت و جلالم و عظمت و قدرتم و بلندى و رفعت مقامم سوگند، هيچ بنده اى دلخواه مرا بر دلخواه خودش ترجيح نمى دهد، مگر آن كه جانش را بى نياز مى گردانم و خواستش را برمى آورم و مَعاش او را سامان مى بخشم و آسمان ها و زمين را ضامن روزىِ او مى گردانم و از پس تجارت هر تاجرى، هواى او را دارم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه ترسيد، سرِشب راه پيمود و آن كه سرِشب راه پيمود، به منزل رسيد. بدانيد كه كالاى خدا گران است؛ بدانيد كه كالاى خدا بهشت است.

سعد السعود ـ به نقل از زَبور ـ:اى داوود! كسى كه با من سودا كند، سوداى او سودآورترينِ تجارت هاست.

امام على عليه السلام:آن كه با خدا سودا كرد، سود بُرد.

امام على عليه السلام:با خدا سودا كن تا سود برى.

امام على عليه السلام ـ در توصيف تقواپيشگان ـ:چند روزى كوتاه، شكيبايى كردند و در پى آن، به آسايش طولانى دست يافتند؛ سودايى سودآور كه پروردگارشان برايشان فراهم آورد.