حدیث دربارهآزمندى به دنيا

امام على عليه السلام:مبادا چسبيدن دنياپرستان به دنيا و حرص و آزمندى شان به آن، تو را بفريبد؛ چرا كه خداوند تو را از حال دنيا آگاه ساخته، و دنيا، خود نيز از حقيقت خويش، پرده برداشته و بدى هايش را براى تو آشكار ساخته است. همانا دنياپرستان، [چونان] سگان پارس كننده و ددان درنده اند كه بر يكديگر خُرناس مى كشند. نيرومندشان ناتوانشان را مى خورد و بزرگ ترهايشان كوچك ترهايشان را مغلوب مى كنند، [يا چونان [اُشترانى (/ چارپايانى) هستند، برخى پاى بسته و برخى ديگر رها شده [در بيابان [كه خِرَدهايشان را از دست داده اند و راه بيابان خشك در پيش گرفته اند، [يا چونان] رمه هايى آفت زده كه به صحرايى شنزار رو كنند، نه چوپانى دارند كه آنها را سر و سامان دهد و نه چراننده اى كه به چراگاهشان بَرد. دنيا آنان (دنياپرستان) را به راه كورى (بيراهه) كشانده و ديدگانشان را از مناره هدايت فرو پوشانده است. از اين رو، در حيرانى هاى دنيا سرگردان اند و در ناز و نعمت هاى آن غرقه گشته اند و آن را به پروردگارى گرفته اند. دنيا آنها را به بازى گرفته است و آنان نيز با دنيا بازى مى كنند و فراسوى دنيا (آخرت) را از ياد برده اند. مشتاب، كه به زودى، تاريكى برطرف مى شود، گويا مسافران به منزل رسيده اند و آنان كه مى شتابند، به زودى [به كاروانيان [مى پيوندند.