حدیث دربارهزنهاردهى از بى توجّهى به آخرت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يُبغِضُ كُلَّ جَعظَرِيٍّ ۱ جَوّاظٍ ۲ سَخّابٍ ۳ بِالأَسواقِ، جيفَةٍ بِاللَّيلِ حِمارٍ بِالنَّهارِ، عالِمٍ بِأَمرِ الدُّنيا جاهِلٍ بِأَمرِ الآخِرَةِ. ۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند، انسان هاى تندخوى گردن كلفت بى خير را كه در بازارها هياهو به راه مى اندازند و در شب، مُردار و در روز، الاغ و در كار دنيا دانا و در كار آخرت، نادان اند، دشمن مى دارد.

۱.الجَعْظَرِيّ: الفَظّ الغليظ المتكبّر (النهاية: ج 1 ص 276 «جعظر»).

۲.الجَوّاظ: الجَموع المَنوع (النهاية: ج 1 ص 316 «جوظ»).

۳.السَّخَب والصَّخَب: الصياح (النهاية: ج 2 ص 349 «سخب»).

۴.صحيح ابن حبّان: ج 1 ص 274 ح 72، السنن الكبرى: ج 10 ص 327 ح 20804، موارد الظمآن: ص 485 ح 1975 كلّها عن أبي هريرة، كنز العمّال: ج 16 ص 4 ح 43679.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی اهتمام به آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:بپرهيز از هر گفتار و كردارى كه به تباهى آخرت و دين، مى انجامد.

امام على عليه السلام:مؤمن نيست كسى كه به اصلاح مَعادش اهتمام نورزد.

امام على عليه السلام:تباه كردن مَعاد، از بدبختى است.

امام على عليه السلام:كسى كه براى آخرت كار نكند، به آرزويش نمى رسد.

امام على عليه السلام:چه زيانكار است كسى كه او را در آخرت، بهره اى نيست!

امام على عليه السلام:شما را چه مى شود كه به اندك چيزى از دنيا كه به دست مى آوريد، شادمان مى شويد؛ ولى از دست دادن بسيارى از آخرت، شما را اندوهگين نمى سازد؟! و اندكِ دنيا كه از دستتان مى رود، شما را ناراحت و بى تاب مى سازد، چندان كه اين بى تابى در چهره هاى شما و در ناشكيبايى تان بر آنچه از شما گرفته شده است، آشكار مى گردد. گويى دنيا اقامتگاه دائمى شماست و كالايش برايتان ماندگار است!

امام على عليه السلام:خداوند سبحان، شما را به سوى سراى ماندگارى و اقامتگاه جاودانى و نعمت ها و همسايگى با پيامبران و نيك بختان فرا خوانْد و شما نافرمانى كرديد و روى گردانديد؛ امّا دنيا شما را به اقامتگاه بدبختى و جايگاه نيستى و انواع گرفتارى ها و رنج ها فرا خوانْد و شما اطاعت كرديد و از يكديگر پيشى گرفتيد و شتافتيد!

امام صادق عليه السلام ـ در دعا ـ:پروردگارا! دعوتگرانِ دنيا مرا فرا خواندند و من سراسيمه دعوت آنان را پذيرفتم و داوطلبانه اطاعتشان كردم؛ و دعوتگرانِ آخرت مرا فرا خواندند و من درنگ كردم و در پذيرفتن دعوت آنان و شتافتن به سوى آنان كُندى ورزيدم، چنان كه [بر عكس] به سوى دعوتگران دنيا و خس و خاشاك و علف هاى خشكيده نابودشونده آن (متاع پوچ و بى ارزش دنيا) و سراب از بين رفتنى اش، شتاب كردم.