حدیث دربارهويژگى هاى آخرت گرايان

عنه عليه السلام:إنَّ الآخِرَةَ لَها أهلٌ ظَلِفَت ۱ أنفُسُهُم عَن مُفاخَرَةِ أهلِ الدُّنيا؛ لا يَتَنافَسونَ فِي الدُّنيا، ولا يَفرَحونَ بِغَضارَتِها ۲، ولا يَحزَنونَ لِبُؤسِها. ۳

امام على عليه السلام:همانا آخرت را اهلى است كه جان هايشان از فخرفروشى به اهل دنيا باز ايستاده است. [آنان،] نه درباره دنيا به رقابت برمى خيزند، نه به لذّت ها و خوشى هاى آن شادمان مى شوند، و نه از ناخوشى هاى آن اندوهگين مى گردند.

۱.ظَلِفَت نفسي عن كذا: أي كَفَّت (الصحاح: ج 4 ص 1399 «ظلف»).

۲.غَضارةُ الدنيا: أي طيبها ولذّتها. يقال: إنّهم لفي غضارة من العيش: أي في خصب وخير (النهاية: ج 3 ص370 «غضر»).

۳.الأمالي للصدوق: ص 478 ح 644، الأمالي للطوسي: ص 435 ح 974 وفيه «طلّقت» بدل «ظلفت» وكلاهما عن عبداللّه بن بكر [بكران [المرادي عن الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام، تنبيه الخواطر: ج 2 ص 173 عن الإمام زين العابدين عنه عليهماالسلام، مشكاة الأنوار: ص 208 ح 566، بحار الأنوار: ج 73 ص 89 ح 57.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی اهتمام به آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه شريف: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه خواستار برترى و فساد نيستند» ـ: [يعنى] گردنكشى در زمين [و جامعه [و گرفتن به ناحق.

المناقب ابن شهرآشوب ـ به نقل از زادان، در بيان سيره امير مؤمنان عليه السلام ـ:ايشان در بازارها تنها مى گشت و گم شده را راهنمايى مى نمود و به ناتوان كمك مى كرد. از فروشنده و بقّال مى گذشت و قرآن را برايش مى گشود و اين آيه را مى خواند: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم.» تا آخر آيه.

امام على عليه السلام:آدمى را از اين كه بند كفشش نيكوتر از بند كفش دوستش باشد، خوش مى آيد و [بدين سبب،] مشمول اين سخن خداوند مى شود كه: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواستار برترى (سركشى) و فساد نيستند، و فرجام، از آنِ پرهيزگاران است» .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه شريف: «در زمين، خواستار برترى (سركشى) و فساد نيستند» ـ: مراد از «عُلُوّ»، بزرگى و برترى است، و مراد از «فساد»، زنا (زنبارگى و فساد جنسى).

تفسير القمّى ـ به نقل از حفص بن غياث ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «اى حفص! دنيا در نزد من به منزله مُردار است، كه در صورت اضطرار (ناچارى)، از آن مى خورم. اى حفص! خداوند متعال مى داند كه بندگان چه خواهند كرد و به كجا ره سپار خواهند شد. پس، به سبب علم قبلى اى كه درباره آنان دارد، به هنگام اعمال بدشان، با آنها بردبارى مى ورزد. بنا بر اين، حُسن تعقيب (عجله نكردن در مجازات) از جانب كسى كه بيمِ از دست رفتن (فرار مجرم) را ندارد، تو را نفريبد». امام عليه السلام سپس اين آيه را تلاوت كرد: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواستار برترى (سركشى) و فساد نيستند، و فرجام، از آنِ پرهيزگاران است» و شروع به گريستن كرد و فرمود: «به خدا سوگند كه با اين آيه، آرزوها [براى ثواب بردن بدون عمل،] بر باد رفت».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خواستار آخرت است، زيور دنيا را وا نهد، و هر كس چنين كند، به راستى كه از خداوند، حيا كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابوذر ـ:اى ابوذر! خوشا به حال بى رغبتان به دنيا و شيفتگان به آخرت! كسانى كه زمين را بستر و خاك آن را فرش و آبش را گوارا و كتاب خدا را تن پوش و دعا را جامه خود كردند و از دنيا كاملاً بريدند.