حدیث دربارهاز دنيا وارسته باشيد

امام على عليه السلام ـ در سفارش به زهد ورزى و پرهيزگارى ـ:از دنيا وارسته و به آخرت، دل باخته باشيد، و آن را كه پرهيزگارى، بلندمرتبه اش ساخته است، پست مشماريد، و آن را كه دنيا رفعت بخشيده، بلندمرتبه مپنداريد. به آذرخش دنيا اميد مبنديد، و به گوينده اش گوش مسپاريد، و به دعوتش پاسخ مدهيد، و از تابشش روشنايى مجوييد، و به كالاهاى نفيس آن، فريفته نشويد؛ چرا كه آذرخش دنيا، بى باران و گفتارش دروغ است، و دارايى هايش تاراج و كالاهاى نفيس آن [از كف شما [ربوده مى شود. آگاه باشيد كه دنيا [چونان مَركب،] آزار دهنده است، و [چون اسبِ [خودسر و سركش است، و دروغگو و خيانت پيشه است، و حق ناشناس و ناسپاس است، و ناسازگار و روى گردان است، و پيوسته كژراهه مى رود و طريق انحراف مى پويد. خاصيّت آن، جا به جا شدن است، و گام هايش لرزان، و عزّتش ذلّت، و جدّى اش شوخى، و بلندى اش پستى. سراى هجوم و ربودن و غارت و ويرانى است. اهل آن، همواره آماده رفتن و پيوستن [به رفتگان] و جدا شدن [از مال و اولاد]اند. راه هايش همه سرگردانى اند، گريزگاه هايش مايه درماندگى اند، و خواسته هايش ناكام كننده (دست نيافتنى). دژهايش اهل خود را تسليم [دشمن [مى كنند، و خانه هايش آنان را از خود بيرون مى افكنند، و چاره گرى هايش ناتوانشان مى گردانند. پس، برخى از آنان، رهيده اى زخم آلودند، عدّه اى گوشتى پاره پاره، عدّه اى پيكرى بى سر، و عدّه اى خونى ريخته شده. يكى دست به دندان مى گزد، ديگرى كف بر كف مى زند، يكى زانوى غم در بغل مى گيرد، و ديگرى انديشه خويش را سرزنش مى كند، و آن ديگرى، از تصميم خويش بر مى گردد. چاره انديشى، بى حاصل گشته، و مرگ غافلگيرانه روى آورده است و ديگر، فرصت گريختن نيست. هيهات، هيهات! گذشته ها گذشتند، و رفته ها رفتند، و دنيا از پسِ كار خويش رفت «و آسمان و زمين برايشان نَگريست و مهلت داده نشدند» .