حدیث دربارهدر دنيا چون مسافران باشيد

عنه عليه السلام:اِعلَموا ـ عِبادَ اللّهِ ـ أنَّ المُؤمِنَ لا يُصبِحُ ولا يُمسي إلاّ ونَفسُهُ ظَنونٌ ۱ عِندَهُ، فَلا يَزالُ زارِيا عَلَيها ومُستَزيدا لَها، فَكونوا كَالسّابِقينَ قَبلَكُم وَالماضينَ أمامَكُم؛ قَوَّضوا ۲ مِنَ الدُّنيا تَقويضَ الرّاحِلِ، وطَوَوها طَيَّ المَنازِلِ. ۳

امام على عليه السلام:بدانيد ـ اى بندگان خدا ـ كه مؤمن، شب را به روز و روز را به شب نمى رساند، مگر آن كه نفْسش در نزد او متّهم است؛ ۴ پيوسته آن را سرزنش مى كند و از آن، [كار و عبادتِ] بيشتر مى طلبد. پس، همچون كسانى باشيد كه پيش از شما رفتند و كسانى كه پيش روى شما در گذشتند. آنان، همانند كوچ كنندگان، خيمه خويش را از دنيا برچيدند و آن را منزل به منزل، پيچيده داشتند.

۱.ظَنونٌ عنده: أي متّهمة لديه بالخيانة والتقصير في طاعة اللّه تعالى (مجمع البحرين: ج 2 ص 1144 «ظنن»).

۲.قَوَّضَ البناءَ: قَلَعهُ وأزالَه، ومنه «تقويض الخيام» (اُنظر النهاية: ج 4 ص 121 «قوض»). وقال ابن أبي الحديد في شرحه: أمرهم بالتأسّي بمن كان قبلهم، وهم الذين قوّضوا من الدنيا خيامهم؛ أي نقضوها، وطووا أيّام العمر كما يطوي المسافر منازل طريقه (شرح نهج البلاغة: ج10 ص 18)

۳.نهج البلاغة: الخطبة 176، عدّة الداعي: ص 224، غرر الحكم: ح 3493 وليس فيه ذيله من «فكونوا كالسابقين.»، بحار الأنوار: ج 70 ص 78 ح 12.

۴.يعنى آن را متّهم به خيانت و كوتاهى در طاعت خداوند متعال مى كند (مجمع البحرين: ج 2 ص 144 «ظنن»).

کلیدواژه‌ها زهد به دنیا رهنمودهایی برای رسیدن به زهد در دنیا چون مسافران باشید

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام ـ در خطبه روز فطر ـ:دنيا سرايى است كه خداوند براى اهل آن، فنا خواسته، و كوچيدن از آن را برايشان مقدّر ساخته است. بنا بر اين، هر آنچه در دنياست، تمام شدنى است، و هر كه در آن گام نهد، از بين رفتنى. با وجود اين، دنيا شيرين و لذيذ است، و خوشايند و دل نشين. خود را براى طالبش آرايش كرده است، و به دلِ خواهانش مى چسبد. شخص آزمند، آن را خوش مى يابد، و انسان بيمناكِ ترسان، از آن بيزار است. پس ـ خدايتان رحمت كناد ـ از دنيا با بهترين توشه اى كه در اختيار شماست، كوچ كنيد، و جز به قدر كفاف، از آن مجوييد، و در دنيا چونان مسافرانى باشيد كه در منزلى فرود آمدند و از كمترين سايه آن استفاده كردند و سپس در پى كار خويش رفتند. در دنيا به ناز و نعمتى كه مرفّهان از آن برخوردارند، چشم مدوزيد، و در آن به خويشتن محروميت دهيد؛ چرا كه اين كار، حساب [روز قيامت [را سبك تر مى كند و به نجات، نزديك تر است.