حدیث دربارهيارى جستن از خدا

عنه عليه السلام:اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وآلِ مُحَمَّد، وَاقبِض عَلَى الصِّدقِ نَفسي، وَاقطَع مِنَ الدُّنيا حاجَتي، وَاجعَل فيما عِندَكَ رَغبَتي شَوقا إلى لِقائِكَ. ۱

امام زين العابدين عليه السلام:بار خدايا! بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و جانم را بر راستى [در پندار و گفتار و كردار] بگير، و نيازم را از دنيا قطع كن، و مرا به آنچه نزد توست، راغب نما تا به ديدارت مشتاق گردم.

۱.الصحيفة السجّاديّة: ص 228 الدعاء 54.

کلیدواژه‌ها دوستی مردم عوامل دوستی یاری جستن از خدا

احادیث دیگر این موضوع

ادريس عليه السلام ـ در دعايش ـ:بار خدايا! دلم را از هر چيزى (حلال يا حرام) كه ره توشه من به سوى تو نمى شود و در روز ديدارم با تو، از آن سودى نمى برم، روى گردان كن.

امام على عليه السلام ـ در دعا ـ:روزىِ مرا از دنيا عطا كن و مرا به آن، بى رغبت گردان.

امام على عليه السلام ـ در دعايى در روز جَمَل، پيش از وقوع جنگ ـ:به حقّ آن نام بلندت، از تو درخواست مى كنم كه بر من منّت نهى تا وظيفه شكرگزارى نعمتت را به جاى آورم. پروردگارا! چه آزمندم من به آنچه تو مرا نسبت بدان ترغيب به زهد كردى و بر اين، تشويقم نمودى! اگر به من كمك نكنى كه در دنيايم زهد بورزم و براى آخرتم تقوا بيندوزم، نابود خواهم شد. پروردگار من! دعوتگران (انگيزه هاى) دنيا، از زن و فرزند، مرا فرا خواندند و من به سرعت، اجابتشان كردم و با ميل، به دنيا گراييدم. و دعوتگران آخرت، از زهد و كوشش در عبادت، مرا فرا خواندند و من صداى آنها را خاموش كردم و آن سان كه به سوى خاشاك خشكيده و خسى كه بر باد مى رود و سرابى كه به زودى از ميان مى رود (دنيا) شتافتم، به سوى آن دعوتگرها نشتافتم.

صحيح البخارى ـ به نقل از سعد بن ابى وقّاص ـ:پيامبر صلى الله عليه و آله اين جملات را، آن گونه كه سواد و نوشتن ياد داده مى شود، به ما مى آموخت: «بار خدايا! پناه مى برم به تو از بخل. پناه مى برم به تو از ترسويى. پناه مى برم به تو از اين كه تا فروترين (دوره) عمر (فرتوتى)، واپس برده شويم. پناه مى برم به تو از گرفتارى دنيا و عذاب قبر».

امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعايش در روز عرفه ـ:دوستىِ دنياى دون را از دلم بَر كن كه از [دستيابى به] آنچه نزد توست، باز مى دارد، و از جستن وسيله رسيدن به تو مانع مى شود، و از نزديك شدن به تو غافل مى سازد.

امام زين العابدين عليه السلام:معبود من! به آن حقّ تو كه بر همه آفريدگانت واجب است، از تو درخواست مى كنم. كه با افكندن خوفت در دلم، دنيا را از يادم ببرى، و به مهربانى ات به كرامت (احسان) فراوانت بازم گردانى.

امام زين العابدين عليه السلام ـ در پايان سخنانى كه هر جمعه مردم را با آنها موعظه مى كرد ـ:از خداوند، درخواست مى كنم كه ما و شما را در اندوختن توشه پرهيزگارى و دل بركندن از دنيا كمك كند، و ما و شما را از زهدوَرزانِ به زرق و برق كنونى زندگى دنيا، و از راغبانِ به پاداش آينده آخرت قرار دهد؛ چرا كه ما وابسته به او و از آنِ اوييم. سلام خداوند بر محمّدِ پيامبر و خاندان او باد!

كشف الغُمَّة ـ به نقل از عامر بن واثله ـ:على بن الحسين عليه السلام هر گاه اين آيه را تلاوت مى كرد: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا پروا كنيد و با راستينان باشيد» ، مى فرمود: «بار خدايا! مرا در بالاترين درجات اين دعا قرار ده، و با اراده اى استوار كمكم كن، و عيبجويىِ نيكو (سازنده) از نفْسم را به من ارزانى دار، و مرا از آن بِستان تا با خنكاى ترسم از تو، دلم از خُطورات دنيوى خالى گردد، و دل و زبانى روزى ام كن كه در نكوهيدن دنيا و دورى گزيدن شايسته از آن، همگام باشند، به طورى كه جز راست نگويم، و با حُسن توفيقت، مصاديق اجابتت را به من نشان بده، به طورى كه در هر حال، چنان باشم كه مى خواهم».