همدردى
6 حدیث
الإمام عليّ عليهالسلام: اِبذِل مالَكَ فِي الحُقوقِ، وواسِ بِهِ الصَّديقَ؛ فَإِنَّ السَّخاءَ بِالحُرِّ أخلَقُ. ۱
امام على عليهالسلام: مال خود را در راه حقوق [دوستان]ببخش و از آن، به دوستت برسان كه بخشش، آزاده را سزاوارتر است.
۱.غرر الحكم: 2384.
عنه عليهالسلام: ما حُفِظَتِ الاُخُوَّةُ بِمِثلِ المُواساةِ. ۱
امام على عليهالسلام: هيچ چيز، مانند همدردى [وبخشش]، برادرى را حفظنمىكند.
۱.غرر الحكم: 9578.
عنه عليهالسلام: إنَّ مُواساةَ الرِّفاقِ مِن كَرَمِ الأَعراقِ. ۱
امام على عليهالسلام: همدردى با دوستان، نشانِ نژادگى و داشتن تبار والاست.
۱.غرر الحكم: 3405.
عنه عليهالسلام: اِبذِل لِصَديقِكَ نَفسَكَ ومالَكَ، ولِمَعرِفَتِكَ رِفدَكَ ومَحضَرَكَ، ولِلعامَّةِ بِشرَكَ ومَحَبَّتَكَ، ولِعَدُوِّكَ عَدلَكَ وإنصافَكَ. وَاضنِن بِدينِكَ وعِرضِكَ عَن كُلِّ أحَدٍ. ۱
امام على عليهالسلام: جان و مال خود را به دوستت ببخش، عطا و مجلس خود را به آشنايان، محبّت و گشادهرويى خود را به عامّه مردم، و انصافت را به دشمن؛ امّا دين و ناموس خود را آزمندانه براى خود، نگهدار و از هركس حفظ كن.
۱.الخصال: 147 / 178، بحار الأنوار: 74 / 175 / 6؛ شرح نهج البلاغة: 20 / 312 / 586 وفيه «تحنّنك» بدل «محبّتك».
الكافي عن سعيد بن الحسن: قالَ أبو جَعفَرٍ عليهالسلام: أيَجيءُ أحَدُكُم إلى أخيهِ فَيُدخِلُ يَدَهُ في كيسِهِ فَيَأخُذُ حاجَتَهُ فَلا يَدفَعُهُ؟
فَقُلتُ: ما أعرِفُ ذلِكَ فينا.
فَقالَ أبو جَعفَرٍ عليهالسلام: فَلا شَيءَ إذا.
قُلتُ: فَالهَلاكُ إذا!
فَقالَ: إنَّ القَومَ لَم يُعطَوا أحلامَهُم بَعدُ. ۱
الكافى ـ به نقل از سعيد بن حسن ـ : امام باقر عليهالسلامفرمود: «آيا شده است كه يكى از شما بيايد و دست در جيب برادرش كند و آنچه نياز دارد، از آن بردارد و كسى مانعش نشود؟».
گفتم: چنين چيزى در ميان خودمان نديدهام.
امام باقر عليهالسلام فرمود: «پس هنوز به هيچ چيزى نرسيدهايد».
گفتم: در اين صورت، همه هلاك شدهايم؟!
فرمود: «هنوز اين مردم، خِردهايشان كامل نشده است».
۱.الكافي: 2 / 174 / 13، المؤمن: 44 / 103، بحار الأنوار: 74 / 254 / 51.
حلية الأولياء عن إسحاق بن كثير عن عبيداللّه بن الوليد: قالَ لَنا أبو جَعفَرٍ مُحمَّدُ بنُ عَلِيٍّ عليهماالسلام: يُدخِلُ أحَدُكُم يَدَهُ في كُمِّ صاحِبِهِ فَيَأخُذُ ما يُريدُ؟
قالَ: قُلنا: لا.
قالَ: فَلَستُم بِإِخوانٍ كَما تَزعُمونَ. ۱
حلية الأولياء ـ به نقل از اسحاق بن كثير، از عبيداللّه بن وليدـ : امام باقر عليهالسلام به ما فرمود: «آيا شده كه يكى از شما دست در آستين ۲ دوستش كند و آنچه مىخواهد، بردارد؟».
گفتيم: نه!
فرمود: «پس آنطور كه مىپنداريد، برادر نيستيد».