استجابت دعاها
4 حدیث
رسول اللّه صلىاللهعليهوآله: قالَ اللّهُ عز و جل: مَن أهانَ لي وَلِيّا فَقَد أرصَدَ لِمُحارَبَتي. وما تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبدٌ بِشَيءٍ أحَبَّ إلَيَّ مِمَّا افتَرَضتُ عَلَيهِ، وإنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إلَيَّ بِالنّافِلَةِ حَتّى اُحِبَّهُ، فَإِذا أحبَبتُهُ كُنتُ سَمعَهُ الَّذي يَسمَعُ بِهِ، وبَصَرَهُ الَّذي يُبصِرُ بِهِ، ولِسانَهُ الَّذي يَنطِقُ بِهِ، ويَدَهُ الَّتي يَبطِشُ بِها، إن دَعاني أجَبتُهُ، وإن سَأَلَني أعطَيتُهُ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: خداوند عز و جل فرمود: «هركس يكى از دوستانم را خوار سازد، به پيكار من برخاسته است. هيچ بندهاى با چيزى محبوبتر در نزد من از آنچه بر او واجب ساختهام، به من نزديك نمىشود. بنده، با كارهاى مستحب به من نزديك مىشود، تا آن جا كه او را دوست مىدارم. پس چون دوستش داشتم، گوش شنوايش، چشم بينايش، زبان گويايش و دست نيرومندش مىشوم. اگر مرا بخواند، پاسخش مىدهم و اگر از من بخواهد، به او مىبخشم».
۱.الكافي: 2 / 352 / 7 عن حمّاد بن بشير عن الإمام الصادق عليهالسلام و ح 8 عن أبان بن تغلب عن الإمام الباقر عليهالسلامعنه صلىاللهعليهوآله، المحاسن: 1 / 454 / 1047 عن حنان بن سدير عن الإمام الصادق عليهالسلامعنه صلىاللهعليهوآلهوفيه «تحبّب» بدل «تقرّب» و «ليتحبّب» بدل «ليتقرّب»، التوحيد: 399 / 1، علل الشرايع: 12 / 7 كلاهما عن أنس، المؤمن: 32 / 61 عن الإمام الصادق عليهالسلام عنه صلىاللهعليهوآله وكلّها نحوه، بحار الأنوار: 70 / 22 / 21.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
عنه صلىاللهعليهوآله: إنَّ اللّهَ تَعالى قالَ: مَن عادى لي وَلِيّا فَقَد آذَنتُهُ بِالحَربِ. وما تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبدي بِشَيءٍ أحَبَّ إلَيَّ مِمَّا افتَرَضتُ عَلَيهِ. وما يَزالُ عَبدي يَتَقَرَّبُ إلَيَّ بِالنَّوافِلِ حَتّى اُحِبَّهُ، فَإِذا أحبَبتُهُ كُنتُ سَمعَهُ الَّذي يَسمَعُ بِهِ، وبَصَرَهُ الَّذي يُبصِرُ بِهِ، ويَدَهُ الَّتي يَبطِشُ بِها، ورِجلَهُ الَّتي يَمشي بِها، وإن سَأَلَني لاَُعطِيَنَّهُ، ولَئِنِ استَعاذَني لاَُعيذَنَّهُ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: خداوند متعال فرمود: «هركس با يكى از دوستانم دشمنى كند، به او اعلان جنگ مىكنم. بندهام با چيزى محبوبتر در نزد من از واجباتى كه بر او واجب ساختهام، به من نزديك نمىشود. بندهام با كارهاى مستحب همچنان به من نزديك مىشود، تا آن جا كه دوستش مىدارم. پس چون دوستش داشتم، گوش شنوايش، چشم بينايش، دست كارايش و پاى راهروش مىشوم. اگر از من درخواست كند، به او خواهم بخشيد و اگر از من پناه جويد، پناهش خواهم داد».
۱.صحيح البخاري: 5 / 2385 / 6137، السنن الكبرى: 10 / 370 / 20980 كلاهما عن أبي هريرة، مسند ابن حنبل: 10 / 112 / 26253 عن عائشة، كنز العمّال: 1 / 229 / 1156.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
عنه صلىاللهعليهوآله: إنَّ اللّهَ عز و جل يَقولُ:. ما يَزالُ عَبدي يَتَقَرَّبُ إلَيَّ بِالنَّوافِلِ حَتّى اُحِبَّهُ؛ فَأَكونَ أنَا سَمعَهُ الَّذي يَسمَعُ بِهِ، وبَصَرَهُ الَّذي يُبصِرُ بِهِ، ولِسانَهُ الَّذي يَنطِقُ بِهِ، وقَلبَهُ الَّذي يَعقِلُ بِهِ، فَإِذا دَعا أجَبتُهُ، وإذا سَأَلَني أعطَيتُهُ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: خداوند متعال مىفرمايد:. «بندهام با كارهاى مستحب، پيوسته به من نزديك مىشود، تا آن جا كه دوستش مىدارم. در نتيجه، گوش شنوايش، چشم بينايش، زبان گويايش و قلب دريابندهاش مىشوم. اگر مرا بخواند، پاسخش مىدهم و اگر از من درخواست كند، به او مىبخشم».
۱.المعجم الكبير: 8/206/7833 وص222/7880 نحوه وكلاهما عن أبيأُمامة، كنز العمّال: 1/229/1155.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
المناقب لابن شهرآشوب: رُوِيَ أ نَّهُ استَسقى عُبّادُ البَصرَةِ ـ مِثلُ أيّوبَ السِّجِستانِيِّ، وصالِحٍ المَزيّ، وعُتبَةَ العلامِ، وحَبيبٍ القادِسِيِّ، ومالِكِ بنِ دينارٍ، وأبي صالِحٍ الأَعمى، وجَعفَرِ بنِ سُلَيمانَ، وثابِتٍ البَنانِيِّ، ورابِعَةَ، وسُعدانَةَ ـ وَانصَرَفوا خائِبينَ، فَإِذا هُم بِفَتىً قَد أقبَلَ وقَد أكرَبَتهُ أحزانُهُ وأقلَقَتهُ أشجانُهُ، فَطافَ بِالكَعبَةِ أشواطا، ثُمَّ أقبَلَ عَلَينا وسَمّانا واحِدا واحِدا، فَقُلنا: لَبَّيكَ يا شابُّ.
فَقالَ: أما فيكُم أحَدٌ يُجيبُهُ الرَّحمنُ؟!
فَقُلنا: يا فَتى، عَلَينَا الدُّعاءُ وعَلَيهِ الإِجابَةُ.
قالَ: اُبعُدوا عَنِ الكَعبَةِ؛ فَلَو كانَ فيكُم أحَدٌ يُجيبُهُ الرَّحمنُ لَأَجابَهُ.
ثُمَّ أتَى الكَعبَةَ فَخَرَّ ساجِدا،
مناقب آل ابى طالب: منقول است كه عابدان بصره، مانند ايّوب سجستانى، صالح مِزّى، عُتبَه علاّم، حبيب قادسى، مالك بن دينار، ابوصالح اعمى، جعفر بن سليمان، ثابت بَنانى، رابعه و سُعدانه، از خداوند به دعا خواستار باران شدند؛ امّا نوميد بازگشتند. ناگاه جوانى ـ كه اندوههايش او را غمگين ساخته و غمهايش او را بىقرار كرده بود ـ پيش آمد و چند دور بر گِرد كعبه طواف كرد. سپس به سوى ما آمد و نام يكايك ما را گفت.
گفتيم: اى جوان، لبّيك!
گفت: «آيا در ميان شما كسى نيست كه خداى رحمان، دوستش داشته باشد؟».
گفتيم: اى جوان! از ما دعاست و از او اجابت!
گفت: «از كعبه دور شويد كه اگر در ميان شما كسى شايسته اجابت خداى مهربان بود، تاكنون اجابتش كرده بود».
سپس به كعبه نزديك شد و به سجده افتاد. پس از آن، شنيدم
۱.المناقب لابن شهر آشوب: 4/140، الاحتجاج: 2 / 149 / 186، بحار الأنوار: 46/50.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر