حدیث دربارهرحمت خدا

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۴۰۵، ح ۹۵۳

امام علی علیه‌السلام

رحمت خدا

عنه عليه‏السلام: إذا أكرَمَ اللّه‏ُ عَبدا شَغَلَهُ بِمَحَبَّتِهِ. ۱

امام على عليه‏السلام: هرگاه خداوند، بنده‏اى را گرامى بدارد، او را به دوستىِ خود مشغول مى‏سازد.

۱.غرر الحكم: 4080.

کلیدواژه‌ها رحمت رحمت خدا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

۳

امام على عليه‏السلام ـ درباره برترى اسلام ـ : وانگهى اين اسلام، آيين خداست كه آن را براى خود برگزيد و بر ديده‏اش پروريد و بهترينِ آفريدگانش را ويژه [ابلاغ]آن گرداند و ستون‏هايش را بر دوستى خود، استوار كرد.

امام على عليه‏السلام: خداوند متعال را براى دوستانش شرابى است كه هرگاه بنوشند، مست شوند و چون مست شوند، به طرب در آيند و چون به طرب در آيند، شيرين گردند و چون شيرين گردند، ذوب شوند و چون ذوب شوند، خالص شوند و چون خالص شوند، بجويند و چون بجويند، بيابند و چون بيابند، برسند و چون برسند، بپيوندند و چون بپيوندند، ميانشان و ميان محبوبشان تفاوتى بر جاى نمانَد.

امام سجّاد عليه‏السلام ـ در دعايش در ستايش خداى عز و جلـ : خلق را با قدرت خود، بى هيچ سابقه‏اى بيافريد و آنان را بر طبق مشيّت خود، صورت داد. سپس آنان را در راه اراده‏اش پيش برد و در راه دوستى‏اش برانگيخت.