حدیث دربارهبهترين لذّت در بهشت

تفسير العيّاشى ـ به نقل از ثُوَير ـ : امام سجّاد عليه‏السلامفرمود: چون بهشتيان به بهشت درآيند و دوست خدا به بهشت‏ها و مسكن‏هاى خود درآيد.، آن‏گاه، خداى جبّار بر آنان مى‏نگرد و به آنان مى‏گويد: «اى دوستانم و اهل طاعتم و ساكنان بهشتم در جوار من! هان! شما را از چيزى باخبر كنم كه از آنچه در آن هستيد، بهتر است؟». پس آنان مى‏گويند: پروردگارا! چه چيز از آنچه ما در آن هستيم، بهتر است، حال آن كه ما در جايى هستيم كه هرچه جان‏هايمان از نعمت‏ها بخواهد و چشمانمان لذّت ببرد، در جوار خداى كريم، فراهم است؟ خداوند، پرسش خود را تكرار مى‏كند و آنان مى‏گويند: «آرى! به ما بهتر از آنچه در آن هستيم را بنما». پس خداوند ـ متعال ـ مى‏گويد: «خشنودى‏ام از شما و دوستى‏ام با شما، بهتر و بزرگ‏تر از چيزى است كه در آن هستيد». پس مى‏گويند: پروردگارا! آرى، خشنودى‏ات از ما و دوستى‏ات با ما، براى ما بهتر و شيرين‏تر است. آن‏گاه، امام سجّاد عليه‏السلام اين آيه را تلاوت فرمود: «خداوند به مردان و زنان مؤمن، باغ‏هايى وعده داده است ـ كه از زير آنها، نهرها جارى است و در آنها، جاودانه خواهند بود ـ و [نيز]سراهايى پاكيزه در بهشت‏هايى جاودان. و [البته] خشنودى خدا، بزرگ‏تر است. اين، همان رستگارى بزرگ است» .