حدیث دربارهكلياتِ آفات دوستى
عنه صلىاللهعليهوآله: إيّاكُم وَ الظَّنَّ؛ فَإِنَّ الظَّنَّ أكذَبُ الكَذِبِ، و كونوا إخوانا فِي اللّهِ كَما أمَرَكُمُ اللّهُ؛ لا تَتَنافَروا، و لا تَجَسَّسوا، و لا تَتَفاحَشوا، و لا يَغتَب بَعضُكُم
بَعضا، و لا تَتَنازَعوا، و لا تَتَباغَضوا، و لا تَتَدابَروا، و لا تَتَحاسَدوا؛ فَإِنَّ الحَسَدَ يَأكُلُ الإِيمانَ كَما تَأكُلُ النّارُ الحَطَبَ اليابِسَ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: از گمان بپرهيزيد، كه گمان، دروغترين دروغ است و همان گونه كه خدا به شما فرمان داده است، برادران خدايى باشيد. از يكديگر
دورى مجوييد، [در كار ديگران] تجسّس مكنيد، به همديگر بدى مكنيد، از يكديگر غيبت مكنيد، با يكديگر نزاع مكنيد، با يكديگر دشمنى مكنيد، از يكديگر مبُريد و به يكديگر حسادت مورزيد كه حسادت، همان گونه كه آتش، چوب خشك را مىسوزاند، ايمان را مىسوزاند.
۱.قرب الإسناد: 29 / 94 عن مسعدة بن زياد عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام، بحار الأنوار: 75 / 252 / 28.