کتابخانه حدیث شیعه

حدیث دربارهبخشندگى

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۱۱۳، ح ۲۳۰
امام علی علیه‌السلام
بخشندگى
عنه عليه‏السلام: السَّخاءُ يَزرَعُ المَحَبَّةَ. ۱
امام على عليه‏السلام: بخشندگى، [بذر] دوستى را [در دل‏ها] مى‏كارد.
۱.غرر الحكم: 306.
کلیدواژه‌ها بخشندگیفهرست موضوعات عربی

احادیث دیگر این موضوع

۶
امام على عليه‏السلام: بخشندگى، دوستى را نصيب [انسان]مى‏كند و اخلاق را زينت مى‏بخشد.
امام على عليه‏السلام: بخشندگى، عامل دوستى است.
امام على عليه‏السلام: پايبند بخشندگى و خوش‏خويى باشيد؛ زيرا اين دو، روزى را افزايش مى‏دهند و باعث دوستى مى‏شوند.
امام على عليه‏السلام: بخشندگىِ انسان، او را محبوب مخالفانش مى‏كند و بُخلش او را منفور فرزندانش مى‏سازد.
امام على عليه‏السلام: آدم بخشنده، محبوب و ستوده است، گرچه از بخشش او چيزى به ستايشگرش نرسد، برعكسِ شخص بخيل.
امام على عليه‏السلام: انسان بزرگ، مورد حسادت است و انسان بخشنده، محبوب و دوست‏داشتنى است.
حدیث 229 موضوع حدیث 231