حدیث دربارهبخشندگى

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۱۱۳، ح ۲۲۹

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه‏السلام: سَبَبُ المَحَبَّةِ السَّخاءُ. ۱

امام على عليه‏السلام: بخشندگى، عامل دوستى است.

۱.غرر الحكم: 5510، وراجع بحار الأنوار: 15/ 31/ 48.

کلیدواژه‌ها بخشندگی فهرست موضوعات عربی

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام على عليه‏السلام: بخشندگى، دوستى را نصيب [انسان]مى‏كند و اخلاق را زينت مى‏بخشد.

امام على عليه‏السلام: بخشندگى، [بذر] دوستى را [در دل‏ها] مى‏كارد.

امام على عليه‏السلام: پايبند بخشندگى و خوش‏خويى باشيد؛ زيرا اين دو، روزى را افزايش مى‏دهند و باعث دوستى مى‏شوند.

امام على عليه‏السلام: بخشندگىِ انسان، او را محبوب مخالفانش مى‏كند و بُخلش او را منفور فرزندانش مى‏سازد.

امام على عليه‏السلام: آدم بخشنده، محبوب و ستوده است، گرچه از بخشش او چيزى به ستايشگرش نرسد، برعكسِ شخص بخيل.

امام على عليه‏السلام: انسان بزرگ، مورد حسادت است و انسان بخشنده، محبوب و دوست‏داشتنى است.