حدیث دربارهسازگارى جان ها
عنه عليهالسلام ـ في وَصِيَّتِهِ لِبَنيهِ ـ : يا بَنِيَّ، إنَّ القُلوبَ جُنودٌ مُجَنَّدَةٌ، تَتَلاحَظُ بِالمَوَدَّةِ وتَتَناجى بِها، وكَذلِكَ هِيَ فِي البُغضِ؛ فَإِذا أحبَبتُمُ الرَّجُلَ مِن غَيرِ سَبقٍ مِنهُ إلَيكُم فَارجوهُ، وإذا أبغَضتُمُ الرَّجُلَ مِن غَيرِ سوءٍ سَبَقَ مِنهُ إلَيكُم فَاحذَروهُ. ۱
امام على عليهالسلام ـ در وصيّت خود به فرزندانش ـ : فرزندانم! دلها سپاهيانى فراهمآمده هستند كه با دوستىبه يكديگر مىنگرند و بدينگونه با يكديگر رازگويى مىكنند. در باب دشمنى نيز چنين است. پس اگر كسى را بى آن كه خود به سوىشما پيشدستى كرده باشد، دوست داشتيد، بدو اميدوار باشيد و هرگاه كسى را بى آن كه بدىاى از او به شما رسيده باشد، دشمن داشتيد، از او بپرهيزيد.
۱.الأمالي للطوسي: 595 / 1232 عن جابر بن يزيد عن الإمام الباقر عليهالسلام، بحار الأنوار: 74 / 163 / 26.