حدیث دربارهدرجات بهشت

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: ما أحدَثَ اللّه‏ُ تَعالى إخاءً بَينَ المُؤمِنينَ إلاّ أحدَثَ لِكُلِّ واحِد مِنهُما دَرَجَةً. ۱

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند متعال، در ميان مؤمنان، برادرى‏اى پديد نياورد، مگر آن كه براى هريك از آن دو [برادر] نيز درجه‏اى (منزلتى) قرار داد.

۱.أعلام الدين: 280 عن أنس، عدّة الداعي: 176 عن الإمام عليّ عليه‏السلام، بحار الأنوار: 74 / 278 / 14؛ وراجع المطالب العالية: 3 / 10 / 2730.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت درجات بهشت

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركه در راه خدا با كسى برادرى كند، خداوند، او را در بهشت به چنان منزلت والايى برمى‏كشد كه با ديگر اعمالش بدان دست نمى‏يابد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركه در راه خدا و براى خدا برادرى را دوست بدارد و به او بگويد: «من تو را براى خدا دوست دارم»، چون همگى به بهشت درآيند، كسى كه در راه خدا ديگرى را دوست داشته است، به سبب اين دوستى، منزلتش از ديگرى بالاتر خواهد بود.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركس در راه اسلام، برادرى تازه را به دوستى بگيرد، خداوند در بهشت، برايش بُرجى از گوهر مى‏سازد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه كسى در راه خداوند عز و جل پيمان برادرى با ديگرى پديد آورَد، خداوند در بهشت، برايش خانه‏اى خواهد ساخت.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: اتاق‏هاى دوستانِ خدايى در بهشت، همچون ستاره درخشان شرقى يا غربى ديده مى‏شود. پس گفته مى‏شود: اينان كيستند؟ پاسخ داده مى‏شود: «اينان، دوستداران در راه خداوند عز و جل هستند».

أعلام الدين: پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: «من مردمى را مى‏شناسم كه در روز قيامت، نزد خداوند متعال منزلتشان چون من است، در حالى كه نه پيامبر هستند و نه شهيد؛ امّا پيامبران و شهيدان، به خاطر منزلتشان بر آنان رشك مى‏برند». پرسيدند: اى پيامبر خدا! آنان كيستند؟ فرمود: «مردمى كه نه براى پيوند خويشاوندى و نه به سبب مال، بلكه تنها در راه روح خدا با يكديگر برادرى كرده‏اند. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، چهره‏هايشان را نورى است و خود، برخوردار از نورند. چون مردمْ اندوهگين شوند، اندوهگين نمى‏گردند و چون مردم بترسند، نمى‏ترسند». سپس حضرت، اين گفته خداوند متعال را برخواند: « «هان! بر اولياى خدا ترسى نيست و آنان، اندوهگين نمى‏شوند» ».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل فرمود: «دوستى‏كنندگان در راه جلال من، منبرهايى از نور [در بهشت] دارند و پيامبران و شهيدان، بر آنانْ رشك مى‏برند».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: روز قيامت، دوستانِ در راه خدا، بر زمينى از زبرجد سبز و در سايه عرش خدا و در كنار دست راستش ـ حال آن كه هر دو دستش راست است ـ قرار دارند و چهره‏هايشان سفيدتر و درخشان‏تر از خورشيد تابان است. به سبب منزلتى كه دارند، هر فرشته مقرّب و پيامبر مُرسَلى، بر آنان رشك مى‏برد و مردم مى‏گويند: «اينان كيستند؟». پس گفته مى‏شود: «اينان، دوستانِ در راه خدا هستند».