حدیث دربارهايمنى در روز قيامت
عنه صلىاللهعليهوآله ـ عِندَما سَأَلَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَعرابِ عَن ناسٍ لَيسوا بِأَنبِياءَ ولا شُهَداءَ يَغبِطُهُمُ الأَنبِياءُ وَالشُّهَداءُ عَلى مَجالِسِهِم وقُربِهِم مِنَ اللّهِ ـ : هُم ناسٌ مِن أفناءِ النّاسِ ونَوازِعِ القَبائِلِ، لَم تَصِل بَينَهُم أرحامٌ مُتَقارِبَةٌ، تَحابّوا فِي اللّهِ عز و جل وتَصافَوا، يَضَعُ اللّهُ لَهُم يَومَ القِيامَةِ مَنابِرَ مِن نورٍ فَيُجلِسُهُم عَلَيها، فَيَجعَلُ وُجوهَهُم نورا، وثِيابَهُم نورا، يَفزَعُ النّاسُ يَومَ القِيامَةِ ولا يَفزَعونَ، وهُم أولِياءُ اللّهِ الَّذينَ لا خَوفٌ عَلَيهِم ولا هُم يَحزَنونَ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله ـ در پاسخ به سؤال مردى باديهنشين، درباره مردمانى كه نه پيامبرند و نه شهيد، امّا پيامبران و شهيدان، به سبب جايگاه و منزلت نزديكشان به خداوند، بر آنان رشك مىبرند ـ : آنان، مردمانى هستند از مردم گمنام و قبايل ناشناخته و غريب كه پيوند خويشاوندى ميانشان وجود ندارد؛ بلكه در راه خداوند عز و جلبا يكديگر دوستى ورزيدهاند و با هم، يكرنگ شدهاند. خداوند، روز قيامت، برايشان منبرهايى از نور مىنهد و آنان را بر آنها مىنشاند و چهرههايشان را نورانى و لباسهايشان را فروزان مىسازد. روز قيامت، مردم مىهراسند؛ امّا آنان نمىهراسند، و آنان، اولياى خدا هستند كه نه بر آنان ترسى است و نه اندوهگين مىشوند.
۱.مسند ابن حنبل: 8/450/22969 عن أبي مالك، صحيح ابن حبّان: 2/332/573 عن أبي هريرة، المستدرك على الصحيحين: 4/188/7318 عن ابن عمر وكلاهما نحوه، كنز العمّال: 9/18/24714.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +6 مورد دیگر