حدیث دربارهبرترينِ اعمال
رسول اللّه صلىاللهعليهوآله: أوحَى اللّهُ تَعالى إلى نَبِيٍّ مِنَ الأَنبِياءِ أن قُل لِفُلانٍ العابِدِ: أمّا زُهدُكَ فِي الدُّنيا فَتَعَجَّلتَ راحَةَ نَفسِكَ، و أمَّا انقِطاعُكَ إلَيَّ فَتَعَزَّزتَ بي، فَماذا عَمِلتَ فيما لي عَلَيكَ؟
قالَ: يا رَبِّ، و ماذا لَكَ عَلَيَّ؟
قالَ: هَل عادَيتَ فِيَّ عَدُوّا، أو والَيتَ فِيَّ وَلِيّا؟! ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: خداوند متعال، به يكى از پيامبرانْ وحى كرد كه به فلان عابد بگو: «با زهد خود، راحت جانت را پيش انداختهاى، و با [گسستن از ديگران و]به من پيوستنت، خودت را با من ارجمند ساختهاى. پس براى حقّى كه بر تو دارم، چه كردهاى؟».
عابد گفت: پروردگارا! چه حقّى بر من دارى؟
فرمود: «آيا در راه من با يكى از دشمنانم دشمنى و يا با يكى از دوستانم دوستى كردهاى؟».
۱.تاريخ بغداد: 3/202، حلية الأولياء: 10/316، الفردوس: 1/145 / 518 كلّها عن ابن مسعود، كنز العمّال: 9 / 6 / 24658؛ تحف العقول: 455 عن الإمام الجواد عليهالسلام نحوه.