حدیث دربارهمبتلا شدن به بلاى بزرگ

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: إذا أحَبَّ اللّه‏ُ عز و جل عَبدا صَبَّ عَلَيهِ البَلاءَ صَبّا، وثَجَّهُ عَلَيهِ ثَجّا. فَإِذا دَعَا العَبدُ قالَ جِبريلُ: أي رَبِّ، اِقضِ حاجَتَهُ؟ فَيَقولُ تَعالى: دَعهُ؛ فَإِنّي اُحِبُّ أن أسمَعَ صَوتَهُ. فَإِذا دَعا، يَقولُ عز و جل: لَبَّيكَ عَبدي، وعِزَّتي لا تَسأَلُني شَيئا إلاّ اُعطيكَ، ولا تَدعوني بِشَيءٍ إلاَّ استَجَبتُ، فَإِمّا أن اُعَجِّلَ لَكَ، وإمّا أن أدَّخِرَ لَكَ أفضَلَ مِنهُ. ۱
رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند عز و جلبنده‏اى را دوست بدارد، بلا را سخت بر سر او سرازير مى‏كند و آن را سخت بر او مى‏بارد. پس چون بنده دعا كند، جبرئيل مى‏گويد: «پروردگارا! حاجتش را برآورم؟». امّا خداوند متعال مى‏گويد: «او را رها كن كه من دوست دارم صدايش را بشنوم» و چون دعا كند، خداوند عز و جلمى‏گويد: «بنده‏ام، لبّيك! به عزّتم سوگند كه هرچه از من بخواهى، به تو عطا مى‏كنم و هرچه دعا كنى، اجابت مى‏نمايم، [بدين معنا كه] يا آن را زود برايت برمى‏آورم و يا بهتر از آن را برايت ذخيره مى‏كنم».
۱.الفردوس: 1 / 251 / 972، تفسير الدرّ المنثور: 7 / 215 نقلاً عن ابن مردويه نحوه وكلاهما عن أنس؛ مسند زيد: 420 نحوه وزاد فيه «وإمّا أن أدفع عنك من البلاء مثل ذلك».

احادیث دیگر این موضوع

۸