حدیث دربارهآنان كه خدا دوستشان دارد

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: إنَّ اللّه‏َ يُحِبُّ الأَبرارَ الأَتقِياءَ الأَخفِياءَ؛ الَّذينَ إذا غابوا لَم يُفتَقَدوا، وإن حَضَروا لَم يُدعَوا ولَم يُعرَفوا، قُلوبُهُم مَصابيحُ الهُدى، يَخرُجونَ مِن كُل غَبراءَ مُظلِمَةٍ. ۱

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، نيكانِ پرهيزگار و پنهان را دوست دارد؛ آنان كه چون نباشند، نبودشان محسوس نيست و چون حضور يابند، فراخوانده نشوند و شناخته نگردند؛ دل‏هايشان چراغ‏هاى هدايت است و از [خطر] هر فضاى غبارآلود و تاريك [و برخاسته از شبهه، به سلامت]بيرون مى‏آيند.

۱.سنن ابن ماجة: 2/1321/3989، المستدرك على الصحيحين: 1/44/4 وج4/364/7933، المعجم الكبير: 20/154/321، شُعب الإيمان: 5 / 328 / 6812، مسند الشهاب: 2 / 148 / 1071 كلّها عن معاذ بن جبل، كنزالعمّال: 3/156/5947؛ وراجع أعلام الدين: 294، نزهة الناظر: 15/30، عوالي اللآلي: 1/71/133، بحارالأنوار: 77 / 172 / 8.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، مؤمنِ پيشه‏ور را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، شخصِ آزرمگينِ سنجيده سخنِ مراد، كسى كه سخن نامربوط نمى‏گويد و يا سخنى را كه فايده اخروى ندارد بر زبان نمى‏راند. پاكدامن را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، شخصِ آزرمگينِ بردبارِ عفيفِ خويشتندار را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، بنده مؤمنِ خود را كه تهيدستِ خويشتن‏دارِ عيالوار است، دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، مؤمن را چون درويش و خويشتندار باشد، دوست دارد.

سُنَن التِّرمذي ـ به نقل از عبداللّه‏ بن مسعود، كه حديث را به پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهمى‏رساند ـ : [پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله]فرمود: «خداوند، سه تن را دوست دارد: شخصى كه شبانه برمى‏خيزد و به تلاوت قرآن مى‏پردازد؛ شخصى كه با دست راستش صدقه مى‏دهد» و فكر مى‏كنم پس از آن فرمود: «و آن را از دست چپش پنهان مى‏دارد؛ و شخصى كه همراه گروهى رزمنده باشد و چون يارانش بپراكنند، خود به رويارويى دشمن مى‏شتابد».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، سه تن را دوست مى‏دارد، به آنان لبخند مى‏زند و به آنان شادمان مى‏شود: كسى كه چون گروهى پديدار شوند، در پىِ آن براى خدا با جان خود مى‏جنگد، پس‏يا كشته مى‏شود و يا خداوند يارى‏اش مى‏كند و از رنج كارزار بى‏نيازش مى‏سازد. پس مى‏فرمايد: «به اين بنده‏ام بنگريد كه چگونه براى من از جان شكيبايى ورزيد»؛ و كسى كه زنى زيبا و بسترى نرم و خوش دارد. پس شبانه از جايش برمى‏خيزد. آن‏گاه خداوند مى‏فرمايد: «شهوتش را مى‏نهد و مرا ياد مى‏كند، حال آن كه اگر مى‏خواست، مى‏خفت»؛ و كسى كه هرگاه با گروهى همسفر گردد، چون آنان تا پاسى از شب بيدار بمانند و سپس بخوابند، در خوشى و ناخوشى، سحرگاهان [براى عبادت] از خواب برخيزد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، روز قيامت به سه تن لبخند مى‏زند: كسى كه شبانه بر مى‏خيزد و نماز مى‏خواند؛ مردمى كه براى نماز، صف مى‏بندند؛ و مردمى كه براى پيكار با دشمن صف مى‏بندند.