حدیث دربارهآنان كه خدا دوستشان دارد

الإمام عليّ عليه‏السلام: سِتُّ خِصالٍ مَن كُنَّ فيهِ كانَ بَينَ يَدَيِ اللّه‏ِ وعَن يَمينِهِ: إنَّ اللّه‏َ يُحِبُّ المَرءَ المُسلِمَ الَّذي يُحِبُّ لِأَخيهِ ما يُحِبُّ لِنَفسِهِ، ويَكرَهُ لَهُ ما يَكرَهُ لِنَفسِهِ، ويُناصِحُهُ الوِلايَةَ، ويَعرِفُ فَضلي، ويَطَأُ عَقِبي، ويَنتَظِرُ عاقِبَتي. ۱

امام على عليه‏السلام: هركه داراى شش صفت باشد، در كنار خدا و در سمت راستش خواهد بود. خداوند، شخص مسلمانى را دوست دارد كه: آنچه را براى خودش خوش مى‏دارد، براى برادرش نيز خوش بدارد؛ و آنچه را براى خود ناخوش مى‏دارد، براى برادرش نيز ناخوش بدارد؛ و با او براى ولايت حق، خيرخواهى مى‏كند؛ و فضيلت مرا مى‏شناسد؛ و گام جاى پاى من مى‏نهد؛ و منتظر فرجام من است.

۱.المحاسن: 1 / 72 / 28 عن عليّ بن عثمان بن رزين عمّن رواه، بحار الأنوار: 27 / 89 / 41.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، مؤمنِ پيشه‏ور را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، شخصِ آزرمگينِ سنجيده سخنِ مراد، كسى كه سخن نامربوط نمى‏گويد و يا سخنى را كه فايده اخروى ندارد بر زبان نمى‏راند. پاكدامن را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، شخصِ آزرمگينِ بردبارِ عفيفِ خويشتندار را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، بنده مؤمنِ خود را كه تهيدستِ خويشتن‏دارِ عيالوار است، دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، مؤمن را چون درويش و خويشتندار باشد، دوست دارد.

سُنَن التِّرمذي ـ به نقل از عبداللّه‏ بن مسعود، كه حديث را به پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهمى‏رساند ـ : [پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله]فرمود: «خداوند، سه تن را دوست دارد: شخصى كه شبانه برمى‏خيزد و به تلاوت قرآن مى‏پردازد؛ شخصى كه با دست راستش صدقه مى‏دهد» و فكر مى‏كنم پس از آن فرمود: «و آن را از دست چپش پنهان مى‏دارد؛ و شخصى كه همراه گروهى رزمنده باشد و چون يارانش بپراكنند، خود به رويارويى دشمن مى‏شتابد».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، سه تن را دوست مى‏دارد، به آنان لبخند مى‏زند و به آنان شادمان مى‏شود: كسى كه چون گروهى پديدار شوند، در پىِ آن براى خدا با جان خود مى‏جنگد، پس‏يا كشته مى‏شود و يا خداوند يارى‏اش مى‏كند و از رنج كارزار بى‏نيازش مى‏سازد. پس مى‏فرمايد: «به اين بنده‏ام بنگريد كه چگونه براى من از جان شكيبايى ورزيد»؛ و كسى كه زنى زيبا و بسترى نرم و خوش دارد. پس شبانه از جايش برمى‏خيزد. آن‏گاه خداوند مى‏فرمايد: «شهوتش را مى‏نهد و مرا ياد مى‏كند، حال آن كه اگر مى‏خواست، مى‏خفت»؛ و كسى كه هرگاه با گروهى همسفر گردد، چون آنان تا پاسى از شب بيدار بمانند و سپس بخوابند، در خوشى و ناخوشى، سحرگاهان [براى عبادت] از خواب برخيزد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، روز قيامت به سه تن لبخند مى‏زند: كسى كه شبانه بر مى‏خيزد و نماز مى‏خواند؛ مردمى كه براى نماز، صف مى‏بندند؛ و مردمى كه براى پيكار با دشمن صف مى‏بندند.