حدیث دربارهخوشبين بودن به اجابت

عنه صلى الله عليه و آله:اُدعُوا اللّهَ وأنتُم موقِنونَ بِالإِجابَةِ، وَاعلَموا أنَّ اللّهَ لا يَستَجيبُ دُعاءً مِن قَلبٍ غافِلٍ لاهٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا را با يقين داشتن به اجابت، دعا كنيد و بدانيد كه خداوند، دعايى را كه از دلى غافل و بى توجّه برآيد، مستجاب نمى كند.

۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 517 ح 3479، المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 671 ح 1817 كلاهما عن أبي هريرة، مسند ابن حنبل: ج 2 ص 592 ح 6667 عن عبد اللّه بن عمر، الزهد لابن المبارك (الملحقات): ص 21 ح 85 عن صفوان بن سليم وكلاهما نحوه، كنز العمّال: ج 2 ص 72 ح 3176؛ فلاح السائل: ص 99 ح 36، الدعوات: ص 30 ح 61 وليس فيه «غافل»، تنبيه الخواطر: ج 2 ص 237 نحوه، عدّة الداعي: ص 132 وفيه صدره إلى «بالإجابة»، بحار الأنوار: ج 93 ص 321 ح 31.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر بایسته های هنگام دعا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «بنده ام در نزد من، آن گونه است كه به من گمان مى بَرَد، و من با او هستم، هرگاه مرا بخواند».

امام صادق عليه السلام:هر گاه دعا كردى، با دلت رو كن و حاجتت را بر دَرِ خانه (حاضر و آماده) بپندار.

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل دعايى را كه از دل غافل باشد، اجابت نمى كند. پس هر گاه دعا كردى با توجّه قلب باشد، يقين داشته باش كه اجابت مى شود.

امام زين العابدين عليه السلام:بار خدايا! سه چيز، مرا باز مى دارد تا از تو درخواست كنم و تنها يك چيز مرا بر آن مى دارد. آنچه مرا باز مى دارد، يكى آن است كه تو مرا فرمان دادى و من، در انجام دادن آن، كُندى كردم؛ ديگر آن كه مرا از كارى نهى فرمودى، امّا من به انجام دادن آن شتافتم؛ سوم آن كه مرا نعمت ارزانى داشتى، ولى من در گزاردن شكر آن، كوتاهى ورزيدم. امّا آنچه مرا به درخواست كردن از تو مى كشانَد، تفضّل تو بر كسى است كه به درگاهت روى كند و با خوش گمانى به سوى تو آيد؛ كه هر احسانى كه تو مى كنى، تفضّل است و هر نعمتى كه مى دهى، آغازگرش تو هستى.