حدیث دربارهبر حذر داشتن از ترك دعا

نهج الدعا ( ج ۱، ص ۹۶، ح ۱۳۳

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

بر حذر داشتن از ترك دعا

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:تَركُ الدُّعاءِ مَعصِيَةٌ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ترك دعا، گناه است.

۱.تنبيه الخواطر: ج 2 ص 120؛ المعجم الصغير: ج 1 ص 251 عن أبي سعيد الخدري، كنزالعمّال: ج 6 ص 473 ح 16610.

کلیدواژه‌ها اهمیت دعا سر باز زدن از دعا و سستی نمودن در آن بر حذر داشتن از ترک دعا

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:چهار چيز است كه به سود آدمى است نه به زيان او: ايمان و شكرگزارى. و استغفار. و دعا. خداوند متعال فرموده است: «بگو: اگر دعاى شما نباشد، پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى كند» .

امام زين العابدين عليه السلامـ از دعاى ايشان در بدرود با ماه رمضان ـ: بار خدايا!. و تو آنى كه راهنمايى شان كردى. و فرمودى: «مرا بخوانيد تا پاسختان دهم. به راستى كسانى كه از عبادت من گردن فرازى مى كنند، به زودى با خوارى به دوزخ در مى آيند» ، و دعا كردن به درگاهت را عبادت ناميدى و ترك آن را كبرورزى، و بر ترك آن، وعده درآمدنِ با خوارى به [آتش]جهنّم دادى.

امام صادق عليه السلام:دعا كن و مگو كه كار از كار گذشته است؛ زيرا دعا، عينِ عبادت است. خداوند عز و جل مى فرمايد: «كسانى كه از عبادت من، گردن فرازى مى كنند، به زودى با خوارى به دوزخ در مى آيند» و فرموده است: «مرا بخوانيد تا پاسختان دهم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خدا را نخواند، خدا بر او خشم مى گيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال فرموده است: «هر كه مرا نخوانَد، بر او خشم مى گيرم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل خيرِ فراوان را از بنده اش باز مى دارد و مى فرمايد: «به بنده ام نمى دهم تا از من بخواهد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردى از آتش [دوزخ] بيرون مى آيد (/ آورده مى شود) و پروردگار بلندمرتبه اش به او مى فرمايد: «اگر تو را بيرون آورم، به من چه مى دهى؟». مى گويد: پروردگار من! هرچه از من بخواهى، به تو مى دهم. خداوند مى فرمايد: «به عزّتم سوگند كه دروغ مى گويى! من، كمتر از اين را از تو خواستم و تو به من ندادى. از تو خواستم كه از من بخواهى تا به تو عطا كنم، مرا بخوانى تا پاسخت دهم و از من آمرزش بطلبى تا تو را بيامرزم [و تو هيچ يك از اين خواسته هاى مرا انجام ندادى]».

امام على عليه السلامـ در بيان گفتگوى خداوند بزرگ با توانگران و درويشان در روز قيامت ـ: سپس، كافر درويش را صدا مى زنند و خداوند به او مى فرمايد: «اى پسر آدم! با دستورهايم به تو، چه كردى؟». او مى گويد: مرا به بلاى دنيا (فقر) گرفتار ساختى، تا جايى كه ياد خودت را از خاطرم بردى و مرا از آنچه براى آن آفريده ام بودى، غافل نمودى. خداوند به او مى فرمايد: «چرا مرا نخواندى تا روزى ات دهم و از من درخواست نكردى تا عطايت كنم؟» اگر بگويد: پروردگارا! فراموش كردم، به هلاكت درمى افتد و اگر بگويد: تو را نمى شناختم، باز به هلاكت درمى افتد. پس خداوند به او مى فرمايد: «اگر بدانى كه براى تو چه دارم، بسى گريه مى كنى».