مستجاب شدن دعاى مرد عابد

امام باقر عليه السلام:روزى، ابراهيم عليه السلام سوار بر اشترى، راه سفر در پيش گرفت و در راه، از بيابانى كويرى گذشت. در آن بيابان به مردى برخورد كه به نماز ايستاده بود. او قامتى بلند و جامه اى مويين به تن داشت. ابراهيم عليه السلام از ديدن او به شگفت آمد و منتظر ماند تا نمازش را تمام كند. چون نمازش به درازا كشيد، با دستش او را تكان داد و گفت: «مرا با تو كارى است. زودتر تمام كن». مرد، نمازش را زودتر به پايان رساند. ابراهيم عليه السلام نشست و به او گفت: «براى كه نماز مى گزارى؟». گفت: براى خداى ابراهيم. گفت: «خداى ابراهيم كيست؟». گفت: همان كه تو را و مرا آفريده است. ابراهيم گفت: «از دين و آيينت خوشم آمد و دوست دارم با تو برادر دينى شوم. خانه ات كجاست، كه اگر خواستم به ديدن و ملاقاتت