شب جمعه

امام باقر عليه السلام:خداوند متعال، هر شبِ جمعه، از آغاز شب تا پايان آن، از فراز عرش خويش ندا مى دهد: «آيا بنده مؤمنى نيست كه تا پيش از سپيده دَم، مرا براى آخرت و دنيايش بخواند و من، پاسخش دهم؟ آيا بنده مؤمنى نيست كه تا پيش از سپيده دم از گناهانش به درگاه من، توبه كند و من هم به سوى او بازگردم [و توبه اش را بپذيرم]؟ آيا بنده مؤمنى نيست كه من، روزى اش را بر او تنگ كرده باشم و او تا پيش از سپيده دم، افزايش در روزى اش را از من بخواهد و من، بر روزى او بيفزايم و به آن گشايش دهم؟ آيا بنده مؤمنِ بيمارى نيست كه تا پيش از سپيده دم از من شفا بخواهد و شفايش دهم؟ آيا بنده مؤمنِ زندانى و غم زده اى نيست كه از من بخواهد از زندان آزاد كرده، رهايش كنم؟ آيا بنده مؤمنِ ستم ديده اى نيست كه تا پيش از سپيده دم