سوادة بن قيس

1 حدیث
الأماليللصدوق عن ابن عبّاسـ في حَديثٍ طَويلٍ يَذكُرُ فيهِ وَفاةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، وما قالَهُ لِأَصحابِهِ في مَرَضِهِ ـ: قالَ صلى الله عليه و آله: إنَّ رَبّي عز و جلحَكَمَ وأقسَمَ أن لا يَجوزَهُ ظُلمُ ظالِمٍ، فَناشَدتُكُم بِاللّهِ، أيُّرَجُلٍ مِنكُم كانَت لَهُ قِبَلَ مُحَمَّدٍ مَظلِمَةٌ إلاّ قامَ فَليَقتَصَّ مِنهُ، فَالقِصاصُ في دارِ الدُّنيا أحَبُّ إلَيَّ مِنَ القِصاصِ في دارِ الآخِرَةِ عَلى رُؤوسِ المَلائِكَةِ وَالأَنبِياءِ. فَقامَ إلَيهِ رَجُلٌ مِن أقصَى القَومِ، يُقالُ لَهُ: سَوادَةُ بنُ قَيسٍ، فَقالَ لَهُ: فِداكَ أبي واُمّي يا رَسولَ اللّهِ، إِنَّكَ لَمّا أقبَلتَ مِنَ الطّائِفِ، استَقبَلتُكَ وأنتَ عَلى ناقَتِكَ العَضباءِ وبِيَدِكَ القَضيبُ المَمشوقُ، فَرَفَعتَ القَضيبَ

الأمالى، صدوقـ به نقل از ابن عبّاس، در حديثى طولانى در ياد كرد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله و سخنانى كه ايشان در بستر بيمارى اش به اصحاب خود فرمود ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پروردگارم عز و جلحكم كرده و سوگند ياد نموده است كه از ستمِ ستمكارى نمى گذرد، پس، شما را به خدا سوگند مى دهم هر يك از شما كه از جانب محمّد بر او ستمى رفته است. برخيزد و وى را قصاص كند؛ چرا كه قصاص شدن در دار دنيا را دوست تر مى دارم تا قصاص شدن در دار آخرت و در برابر فرشتگان و پيامبران». مردى به نام سوادة بن قيس از انتهاى جمعيّت برخاست و گفت: پدر و مادرم فدايت باد، اى پيامبر خدا! زمانى كه از طائف آمدى، من به استقبالتان آمدم و شما بر ناقه عضباى ۲ خود سوار بودى و چوب دست ممشوق ۳ در دستت بود. چوب دست را

۱.الأمالي للصدوق: ص 733 ح 1004، روضة الواعظين: ص 84، المناقب لابن شهر آشوب: ج 1 ص 235، بحار الأنوار: ج 22 ص 508 ح 9 وراجع كنزالعمّال: ج 15 ص 91 ح 40222 و 40223.
۲.غَضبا، به معناى گوش بريده، گوش كوتاه، كوته دست، و نام يكى از دو اُشتر پيامبر صلى الله عليه و آله است.
۳.ممشوق، به معناى باريك، و نام چوب دست پيامبر صلى الله عليه و آله است.