عبداللّه بن حُصَين
1 حدیث
الإرشاد:نادى عَبدُ اللّهِ بنُ الحُصَينِ الأَزدِيُّ ـ وكانَ عِدادُهُ في بَجيلَةَ ـ بِأَعلى صَوتِهِ: يا حُسَينُ! ألا تَنظُرُ إلَى الماءِ كَأَنَّهُ كَبِدُ السَّماءِ؟ وَاللّهِ لا تَذوقونَ مِنهُ قَطرَةً واحِدةً حَتّى تَموتوا عَطَشا.
فَقالَ الحُسَينُ عليه السلام: اللّهُمَّ اقتُلهُ عَطَشا، ولا تَغفِر لَهُ أبَدا.
قالَ حُمَيدُ بنُ مُسلِمٍ: وَاللّهِ لَعُدتُهُ بَعدَ ذلِكَ في مَرَضِهِ، فَوَاللّهِ الَّذي لا إلهَ غَيرُهُ، لَقَد رَأَيتُهُ يَشرَبُ الماءَ حَتّى يَبغَرَ ۱ ثُمَّ يَقيؤُهُ ويَصيحُ: العَطَشَ العَطَشَ! ثُمَّ يَعودُ فَيَشرَبُ الماءَ حَتّى يَبغَرَ، ثُمَّ يَقيؤُهُ ويَتَلَظّى عَطَشا، فَما زالَ ذلِكَ دَأبَهُ حَتّى لَفَظَ نَفسَهُ. ۲
الإرشاد:عبد اللّه بن حُصَين اَزْدى ـ كه در فهرست بَجيلَه بود ـ ۳ فرياد زد: اى حسين! آب را مى بينى كه همچون دلِ آسمان مى درخشد؟ به خدا سوگند كه حتّى يك قطره از آن نخواهيد نوشيد تا از تشنگى بميريد.
حسين عليه السلام گفت: «بار خدايا! او را از تشنگى بكُش و هرگز نيامرزش».
حُمَيد بن مُسلم مى گويد: به خدا سوگند، بعد از آن، در بيمارى او به عيادتش رفتم. به خدايى كه معبودى جز او نيست، سوگند، ديدمش كه [بيمارى استسقا گرفته و] هر چه آب مى نوشد، سيراب نمى شود و آب هايى را كه خورده است، بالا مى آورد و باز فرياد مى زند: تشنه ام، تشنه ام! و دوباره آب مى نوشد؛ امّا سيراب نمى شود و آنچه نوشيده است، بالا مى آورد و از تشنگى مى سوزد، و پيوسته چنين بود تا آن كه مُرد.
۱.بَغِرَ بَغَرا: إذا أكثر من الماء فلم يَروَ (لسان العرب: ج 4 ص 72 «بغر»).
۲.الإرشاد: ج 2 ص 87، روضة الواعظين: ص 201، المناقب لابن شهر آشوب: ج 4 ص 56 نحوه، إعلام الورى: ج 1 ص 452، بحار الأنوار: ج 44 ص 389؛ تاريخ الطبري: ج 5 ص 412 عن حميد بن مسلم، الكامل في التاريخ: ج 2 ص 556 نحوه.
۳.يعنى نامش در ديوان، در شمار مردان قبيله «بَجيله» نوشته شده است.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر