عبد اللّه بن مسعود

الإصابةـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله براى ابن عبّاس دعا كرد و فرمود: «بار خدايا! در او بركت قرار بده و از او [بركت] منتشر كن».

المعجم الأوسطـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا مرا در دامنش نشانيد و دستى به سرم كشيد و فرمود: «بار خدايا! به او حكمت بياموز».

المعجم الكبيرـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: مشغول چرانيدن گوسفندان عُقبه بودم كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر من گذشت. پس، دستى به سرم كشيد و فرمود: «خدايت رحمت كناد! تو پسركى آموزش ديده هستى».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن مسعود ـ: در حال چرانيدن گوسفندان عُقبة بن ابى مُعَيط بودم كه پيامبر خدا و ابو بكر بر من گذشتند. [پيامبر صلى الله عليه و آله] فرمود: «پسر جان! شير دارى؟». گفتم: آرى؛ امّا من امانتدار هستم. فرمود: «ميشى هست كه قوچ نديده باشد؟». ميشى را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آوردم. ايشان دستى به پستانش كشيد. پستان، پر از شير شد. آن را در ظرفى دوشيد و خود نوشيد و به ابو بكر هم نوشاند. سپس خطاب به پستان فرمود: «جمع شو» و پستان به حال اوّل باز گشت. بعد از اين ماجرا نزد ايشان رفتم و گفتم: اى پيامبر خدا! از اين گفتار، به من بياموز. [پيامبر صلى الله عليه و آله] دستى به سرم كشيد و فرمود: «خدايت رحمت كناد! تو پسركى دانا و دانش آموخته هستى».