معاوية بن وَهَب
1 حدیث
الاُصول الستّة عشر عن زيد النرسي:رَأَيتُ مُعاوِيَةَ بنَ وَهبٍ البَجَلِيَّ فِي المَوقِفِ وهُوَ قائِمٌ يَدعو، فَتَفَقَّدتُ دُعاءَهُ فَما رَأَيتُهُ يَدعو لِنَفسِهِ بِحَرفٍ واحِدٍ، وسَمِعتُهُ يَعُدُّ رَجُلاً رَجُلاً مِنَ الآفاقِ يُسَمّيهِم ويَدعو لَهُم حَتّى نَفَرَ النّاسُ.
فَقُلتُ: يا أبَا القاسِمِ، أصلَحَكَ اللّهُ، لَقَد رَأَيتُ مِنكَ عَجَبا! قالَ: يَابنَ أخي، ومَا الَّذي أعجَبَكَ مِمّا رَأَيتَ مِنّي؟ قُلتُ: رَأَيتُكَ لا تَدعو لِنَفسِكَ، وأنَا أرمُقُكَ ۱ حَتَّى السّاعَةِ؛ فَلا أدري أيُّ الأَمرَينِ أعجَبُ، ما أخطَأتَ مِن حَظِّكَ فِي الدُّعاءِ لِنَفسِكَ في مِثلِ هذَا المَوقِفِ، أو عِنايَتُكَ وإيثارُكَ إخوانَكَ عَلى نَفسِكَ حَتّى تَدعُوَ لَهُم فِي الآفاقِ؟!
فَقالَ: يَابنَ أخي، فَلا
الاُصول الستّة عشرـ به نقل از زيد نَرسى ـ: معاوية بن وَهْب بَجَلى را در موقف ديدم كه به دعا ايستاده است. كنجكاو شدم ببينم چه دعايى مى كند. ديدم حتّى يك كلمه براى خودش دعا نمى كند؛ بلكه شنيدم يكايك مردان را از گوشه و كنار، به نام برمى شمارد و برايشان دعا مى كند تا آن كه مردم [از عرفات]كوچيدند.
گفتم: اى ابو القاسم! خداوند، تو را به صلاح بدارد! رفتار عجيبى از تو ديدم!
گفت: پسرِ برادرم! چه چيز از من ديدى كه تو را به تعجّب وا داشته است؟
گفتم: تا الآن، تو را زيرِ نظر داشتم و ديدم براى خودت دعا نمى كنى. نمى دانم كدام يك عجيب تر است: محروم ساختن خود از دعا براى خودت در يك چنين موقفى، يا توجّه تو به برادرانت و مقدّم داشتن آنان بر خود، به طورى كه براى يكايك آنان در گوشه و كنار عالم، دعا مى
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +3 مورد دیگر